Tutuşmadan canda kuşku çerağı
Tevekkül dağında yele ver gitsin
Zâyîdir dikene, sabrın ırmağı
Açılsın çemende, güle ver gitsin
Şehrin gürültüsünde ürkünç bir sağırlık, tarifsiz bir ağırlık var, günün sırtında.
Akan kalabalıkları izliyorum caddelerden.
Yabancı çehrelere boyanmış sokaklar, meydanlar, grinin saltanatına çoktan râm olmuş.
Bir tarafta devingen gölgeler savuran şafak, bir tarafta şehir...
Hangi merhem ilacıdır
Yaralarım söz yarası
Bilen var mı, ne acıdır
Yaralarım öz yarası
Nasıl illet, nasıl maraz
yasak iklimler saklı
rahminde o gülüşün
görsen zorluyor aklı
görmesen ölüşün
Kaç vayy birikmiş
temmuz toprağıydım, ben seni yağmur bildim
bir divaneydim, ben seni tekke bildim
Mekke bildim, ensarın sofrasında
Hira bildim, can boğazda yutkunurken
yetim yanıma el, noksan yanıma tay bildim
“Hay” bildim cezbelendikçe
Yar düşlerim, yar düşlerim
Gönlü aydan duru olsun
Ela gözlü yâr düşlerim
Yüzü cennet nuru olsun
Göle inen yavru suna
Âşina sancılar depreşir durur
say ki şu gönlüme yar düştü bugün
Bir eda bir işve bir naz bir gurur....
Umudun dağına kar düştü bugün
Maniler, şiirler, şarkılar bunca
Şu gönlümün arka cebi
Yıllar yılı delinmedi
Ben güzeli Leyla gibi
Sevdim amma bilinmedi
Menzil uzar gide gide
Sırtımda sıra dağlar
Yeldim yâre yürüyorum
Bülbül güle niye ağlar,
Bildim yâre yürüyorum
Kervan gitti koptum saftan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!