Kuytularında yalnızlığın
Düşünürken çaresizliğimi
Ağlamamam için sebep mi var?
Kaybetmişliğin dibinde
Çürüyen ümitlerimi
Zamanın birinden soran mı var?
Ne varsa düşünmem dediğim,
Birer birer aklımı kemirdi.
Sayende sevmeleri öğrendim.
Yaşamaya değer görmek için
Bin bir neden aradığım
Yanmış cesetler.
Sana değil kırgınlığım, kendime!
Ne ettimse engel olamadım yüreğime
Gitti, olmayacak zamanda olmayacak birine tutuldu
Bir şekilde etkilendi işte gerçek bu!
Becerebilsem,
Kaybolabilsem gözünün önünden,
Esiyorsun farkında değilsin.
Sana desem ki gözlerinin esiriyim,
İşte ellerindeyim tüm sefilliğimle,
Neylersin?
21.12.2016
Arama eskiyi bugün ile zayi olmuş,
Sıyrılmış yalan, hakikat susmuş,
Ey Dünya! Dönüyorsan n’olmuş!
Ne çare! Aklım acıyor canım ağrıyor,
Aşk dedikleri meğer hakkın yoluymuş.
Mutluluk gibi bir lüksüm yok. Ne talep edebilecek zamanım var ne de mutlu olmaya yarayacak bir gönlüm…
Umudum sevdiklerimin umudu kadar, hayaller ise mazide bir hoş seda… Artık anılarda mühürlüyüm.
Uzun zamandır sürgünde beklentiler. Bir bir yok olurken içimde sevdalar ben özlemekle yükümlüyüm.
Huzur… Belki bir parça huzurdur bakiyesi hayatın bana.
Vuslata mecalim desem o da nasip meselesi. Bilmem ki dünya gözüyle görür müyüm?
Kayboluyorum gözlerinde
Onca varlığımla,
Onca Yaşamışlığımla,
Bitiveriyorum ellerinde.
Bir yolu olsa yanmaz mıyım?
Siz de yazın bir kenara, dursun.
Hayatlara atılan imzalarla dolu mezarlıklar.
Akılların sınırlarında yitirilen masumiyetler
Mutluluklar hatırına gömülen merhametler.
Bir kenara not düşün siz de;
Bir ecel eşittir sonsuz çarpı korkular.
Gördüm ve Bitti
Aklım başımdan gitti,
Öyle çaresiz düştüm ki
Ne geçmiş kaldı,
Geri dönmeyeceğimi
Bildiğim,
Odunun biri olsam,
Hani hissiz, patavatsız düz biri
Hayvanlığın tavanına vursam
Duygusuzluğun derinliklerinde
Yüreği cebinde gönlü dilinde biri
Kim bilir budur belki mutluluk
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!