Haddimi aştım.
Sebebini bildiğim,
Ama dillendiremediğim,
Beklentiler üzere canını sıktım.
Ben basiretim bağlandı derim,
Sen eşeklik ettin dersin, haklısın.
Nedensiz sever çoğu zaman insan.
İçin ısınır,
Yıldızın tutar,
Ruh ikizindir falan filan.
Bir an gelir,
Öyle bir şey eder ki
Kim derdi ki bunca mevsimden sonra,
Bir sonbahar hazanında aşkı bulacaksın!
Ve örtüp üstünü gönül tahtını, gömdüğün yıllara
Yaralı ruhunu tüm acılarıyla adayacaksın.
Neresinden bakarsan bak! Neticede yaşamak.
Gözlerinin götürdüğü yerlerin müptelası
Gönlümü söyle nasıl avutayım?
Varlığına maruz kalıp, duran yüreğim
De bana; Ölüyorum senin için.
Ben şimdi nasıl yaşayayım?
Artık sevda dediğin hüzzam bir şarkı.
Ellerimde yokluğun söyle nasıl yaşayayım?
Kaderi ilahi anla, ben seçmedim bu aşkı!
Biliyorsan anlat! Ben sensiz ne yapayım?
Bilmezdim ki bu türlüsünü dert denen hayatı.
Bunu nasıl beceriyorsun?
Yani her defasında aklımı almayı,
Ya da canımı yakmayı,
Nasıl yapabiliyorsun?
Nedir seni bende dert kılan?
Üstümde karanlıkların ağır kokusu,
Sızarken köşelerinde yalnızlığın,
Korkulardan kalmayım.
Dilimdekiyle aklımdaki aynı.
Belki hayatımın cevapsız tek sorusu.
Bilinmezliğinde yolların
Yalanlar bıraktın
Ardından
Dönme mi dedim?
Defalarca bitirirken
Hayallerimi
Sana git mi dedim?
Sen, evet sana diyorum,
Görmezlikten
Anlamazlıktan gelme.
Bildiğini biliyorum.
Ve soruyorum; neden?
Bu kadar güzelsin, neden?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!