İnsan dediğin,
bir ömrü
sadece kendi yükünü taşıyarak tüketen değil,
bir başka ömrün yükünü de hafifleten olmalıdır.
.
İnsan,
Bir kasabanın en sessiz bakkalıydım ben.
Akşamları kepengi indirirken
elim hep gökyüzüne giderdi,
sanki biri eksik saymış yıldızları da
ben tamamlayacakmışım gibi.
yaşamın kıyısında…
henüz adını bile bilmeyen
yabani bir çiçektim
rüzgârın sesini
ninni sanacak kadar
çocuktum…
-
Mustafa Arar
Tüm YorumlarÜstat, tüm şiirleriniz çok güzel. Ama Annem Şiiriniz benim favorim. Bu şiir bir şaheser.