Kara duman içinde kaybolmuş gönül şehri,
Bozbulanık akıyor damar damar nehri,
Yâr yollarına zerk etmiş ayrılık denen zehri,
Çoktan terk etmiş burcunu ümit neferi,
Güneşi geceye dönmüş, viranedir her yeri,
Kara duman içinde kaybolmuş gönül şehri.
Bir bir sönüyor gönül şehrimin ışıkları,
Çoktan çevirmişti zaten zalim benden fettan bakışları,
Kanlı gözyaşım boyuyor şimdi ufukları,
Geceyi bitirirken bir çift yakıcı güneş
Bir bir sönüyor gönül şehrimin ışıkları .
Dünya denen bu fani alemde,
Cananım can alma derdinde,
Cehennem yanar şu sinemde
Bin intizar feryadım dilimde,
Bilmem günahı, vebali kimde?
Gönül dediğin başı dumanlı dağ,
Doldukça akar sine gözü ak ak,
Sanma heba olur taşa vurarak,
Sevda ovasında açan güle bak.
Söğüt dalında sümbül mü açar?
Yalçın kayalar inci mi saçar?
Yarime al mendil yolladım
Kim ne dedi benden kaçar.
Bilemedim bilemedim,
Gözlerindir beni bu hale koyan
İşveli, cilveli benimle oynayan,
Bir çift ateş parçası desem,
Tepeden tırnağa yakıyor desem
Yazık olur bağrımı damar damar yaran hançere,
Desemki gözlerin kurşun gibi yaralayıcı,
Bırak desinler gözlerin kan çanağı,
Bırak desin elalem kan ağlıyor kalbi,
Oysa bilmezler, o kan yarin alyanağı.
Gözleridir yavrum gözleridir
Evlerinin önü çeşme gözleridir
Gözleridir yavrum gözleridir,
Elinde oya çevre gözleridir.
Gözleridir yavrum gözleridir,
Sen gözlerinle anlatırdın
Ben kalbimin can kulağı ile dinlerdim,
Sanki zirvelerden kopup gelen çağlayan sinemize,
Aşkımız yoldu heyecanlı sükuttan,
Taze bin hayat bahşederdi tenimize.
Gözlerinde cana ümit var,
Olsun mu dil sana ümitvar?
Koyma beni düş kapısında,
Gözlerinde cana ümit var.
Çok bekledim gelirsin diye,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!