Suzan Çelik Şiirleri - Şair Suzan Çelik

Bugün sarhoşum, içime sığmıyor içim
Aklımda hep sen varsın memleketim
Aklımda memleketim ve yiğitliklerim
Bu günlerde bir başka çarpıyor kalbim

Kulağımda acı türküleri eski günlerin

Mertlik bendedir şu namert düzende
Yiğitlik bende hem, korkaklık üzende
Alçaklık o politika denizinde yüzende
Vefayı arama elde o bal şerbet süzende

Dost kuşattı bizi, sanma kılıç kalkanla

Cennetti yurdumuz, ararız aşkı ister halk ister ece
Sahtedir güneşler.. Zulmet hep! Karardı heryan gece

İhtirastır sevgiler, kanarız döneriz boşlukta delice
Aşkı yanlış tanıdık.. Yalandır sanki, sanal bir hece!

Hep zamane Nemrut kalesi yıkmak töremiz
Fanileri ilahlaştıranlarla pervasızca umarsızca dalga geçeriz
Dünyalardan geçer de her dem adaletle Hakk yolunda ısrarla devam ederiz
Tüm çirkinlerlere muhalefetiz
Sırça köşke meydan okuyan duruşumuz var bizim mazlumlar adına
Dost hırkası kuşanmışız üşütenlere inat aydınlık muştusu ısıtır içimizi

Mazlum feryatta niceden, yer, sema ondan tutuşur!
Ahir demdir bu inceden, bir hainin yol tutuşudur
Dost sedasın duymaz mı ki? Nasıl namert konuşur
Söz tükenmiştir şimdi Resul bize bir ah yetişir!

Bu “Ah”a bir Sen Resul, bir de bil Dost şahittir

“Sabır” demiştiniz, “sabret..”
“Sabır en büyük hazinedir.”
Aynı gün Belediye’den ayrıldınız
Yusufiye’ye gittiniz ben de sürgüne
Siz sonunda “Mısır’a sultan” oldunuz
Ben ise müdürlük müdürlük kovuldum

Dünyayı bir pula satmışım
Atmışım içine kavgalarımı
Katmışım dahi sevdalarımı
Satmışım dünyayı satmışım

Dünya dediğin bir küçük belde

Yine gün doğmaktadır yeryüzüne
Yine yine savaşlar olmakta; çocuklar ölmekte yine!
Bosnalı, Çeçen, Vietnamlı çocuklar da anlamamıştı
Şimdi de Filistin’de çocuklar soruyor; bu kavga niye?
Niye rahat yüzü görmüyor doğduğum topraklar?..

Mesele anlaşıldı sanırım böylece
Ülkücü siz misiniz yoksa ben miyim
Meydan okuyorum uluorta hece hece
Ülkücü değilmişsiniz olsan bilmez miyim

Yıllardır kavga verdim dava güttüm

Ah Sevgili! kaç geceden sabaha aynı hayalle erdirdin
Bu bekleyiş yaşama özlemdi Ey Güzel! Tek Sevdiğim
Anladım, düşümdeki hali sendin Hattab Oğlu Ömer’in
Heybet, yücelik.. işte o sır yaktı, kavurdu benliğim

O bakış! Ah Sevgili o gözlerle ruhuma ne söyledin