Suzan Çelik Şiirleri - Şair Suzan Çelik

Mahkemeden beklenen karar gelmiş
Baştan sona yalan, o kadar düzmece
Savunmanın sırtı pek-kuvvetli imiş
Vurmuşlar abalıya sesi çıkmaz diye

Mahkeme kendi kararlarını görmemiş

Edep yerlerde hem namertlik boydan aşmış
Hak bilmez densize sahtekarlık yakışmış
Yalancılığın tiyatrosu edebiyatı da varmış
Usturuplu söylendi az kaldı inanacağım

Yasa kılıfına büründüler, hukuk yenildi

Viranede faniden geçip Leyla’yı aramak-Mevlâ’yı bulmak;
Yakıcı aşk girdabında kaybolmak!
Mesele her daim yanmaya sevdalanmak.

Kahramanlık alın yazım, şehadet sevdamdır benim.
Bosna'da, Filistin'de açan kan renkli gülüm ben.
Suriye gözyaşımdır ÇEÇEN KARDEŞİM!..

Bilmem bu viranede O’ndan başka!
Aşk nereden gelir? Gerçek yar kim?
Şair olur böyle, söz bırakmam dünyada
Düş yazarım kavgaya ben değilim alim

Bir doğum beklemekte yer! Çorak topraktır yeryüzü!
Gelişine hasret alem, gayri gülmez yetimin yüzü

Biz bize yettik ya Resul! İterler garibi, öksüzü
Ağlar yavru duymazlar! Gaflete döndü cahilin yüzü!

Uykuyu çoktan unutmuşum ve yemeden yaşıyorum
Ahir zamanda zikirle doyulurmuş BİLDİM ELHAMDULİLLAH!
Aşka vurdum kendimi çile pınarından kanıyorum
Şimdi ben alemi sade AŞK SANIYORUM
Şiir şiir dökülmede dilimden mazlum haykırışları
Bu halimle dahi çürük devrana inat HAKK HAYKIRIYORUM

Öyle oturmak var mıdır yol önünde ona-buna boş laf atıp
Peygamber sakındırmış ya oturma oturacaksan yolların hakkın vermelidir
Yolun hakkı nasıl verilirmiş bildin mi
Yolun hakkı Hakkı gözetmekle olur
İyiliğe çağırıp kötülükten men edeceksin
Mazluma kol kanat germek ve yerince-usulünce zalime DUR DİYECEKSİN

Sürgün gittim böyle nice yıllar
Yine yormadı beni yaren yollar
Zulmet olsa da şimdi ufuklar
Aydınlığa çıkar yolumuz bizim

Yollar kıvrım kıvrım gündüz gece

Deli olmadan veli olunmaz dediler
Öyle buyurdu bir dem büyükler
Delicesine düştüğüm yollar şahitler
Hamdım, sevdim, yandım, piştim

Dünya üstüme geldi kimi zaman