Suzan Çelik Şiirleri - Şair Suzan Çelik

Moskof zalim derdi, derdi derindi kardeşin
Osmanlı sanıp nasılsa vermez dedi kardeşin

Geldiler yüzkırkaltı kişi zorlu yollar teperek
Dönmeyiz Moskof'a dediler Aras'ı da geçerek

Ah bu dağlar; Mekandır bize.. bize onlar otağlar
Tur’da Sinada.. Dostlar kisb-ü karda.. Hep Hiradalar

Nur’da, Sevr’de Yar.. Kur’an var; aşka boyanır çağlar
Ashab oradadır; kehfde.. Yiğitler öyle uyandılar

Demokrasi masalıyla avuturlar milleti
Meclise aldıkları teröristle üçbeş serseri
Olur mu böyle taksim vur beline keseri
Bilmezler mi memleketim Osmanlının eseri

Üç seçime girdim sokak çocukları diyerekten

Buyurmuş Reis.. Fermanmış öyle(?); Han Fermanı üstüne!
Gitsin demiş ya nere; dağ başına.. Vah yetime, garibe!
Ah kimsesizim.. Ne bilsin ki aciz.. Kayışdağı nerede?
Vakt-i ahirde dara düşmüş aceze bir kör demde.. inlemede!

O nasıl Belediye! Uzaktan bakarmış öyle kimsesize-acize!

Kalbim yani dilim, dilinir dilim dilim..
Pare pare arz eyler Yar'e halim.
Usanmam asla her daim didinirim.
Davam var, davacıyım.. Sanmasınlar yerinirim.

22.06.2013

Bir derdim vardır deryadan derince
Söylerim duyan olmaz ki hem nice
Sokakta çocuklar derim hece hece
Olmadı haykırırım hatta yerli yerince

Surda konuştuğum çocuktu sadece

Biz böyle severiz canım, dilsiz, lisansız
Her dil sevdamızı anlatır, ansız zamansız
İçinde Yar olsun, böyle bakarız su-i zansız
Yanar yürek, dağılır zerre sancısız kansız

Kalırız namsız-nansız, olmaz ki sevdasız aşksız

Bırakmazlar beni bana bu fanide
Kaldırdılar ayağa ben düşsem de
Kalsam darda yetişirler imdade
Dost var gam yok Dost yar gam yok

Yabandan dost olmaz yoktur kar

İktidarsız düzen bakmaz sabiye!
Evlatlık verirler sanki cariye
Ciğerim bölünür ah bin pareye!
Yetim’in hatırına! Düşürme Ya Rab!

Elinde iktidar sanırmış hediye

Rüyalar ruhsuzdur geçit yok aşıklara
Serzenişim yada değil sade Dostlara
Davalar hülyadır düştüler kavgalara
Elimiz yetişmez nedendir kisb ü kara
Geceler hepten zifir gündüzler kara
Gel ey Dost yetiş nice yanalım nara