SUSKUNLUĞUN ADI
İnsan, anlayan gözlere sığınırmış.
Suskunluk bile adını bulurmuş orada.
Sözler, o gözlerde erirmiş.
Yürek, yüreğe sessizce varırmış.
Bir bakış, bir ömre yetermiş.
Yarım kalan cümleleri tamamlarmış.
Yargı, o gözlerde susarmış.
Sevgi, en yalın diliyle konuşurmuş.
Kalabalıklar eksiltirmiş insanı,
Bir çift göz, insanı tamamlarmış.
Kırık dallar bile çiçeklenirmiş,
İçine bahar yürürmüş insanın.
Anlaşılmak, en sessiz mucizeymiş meğer.
Ne alkış beklermiş ne gösteriş.
Bir gönül, bir gönle varırmış.
Ömür, yuvasını bulurmuş.
YÜCEL ÖZKÜ
17 Temmuz 2026/05:59
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 20:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!