Sürgün Tuvali Şiiri - Murat Avcı Ozan

​aşk; bir kuşla bir balığın
birlikte yaşayabilme ihtimali.
biri göklerde kaçak, diğeri deryada mahpus...
arada suyun dokununca titreşen parmaklıkları.

​biri göğsünü bıraksa o mavi aynaya,
diğeri yeltense o yosunsuz göğe;
kavuşmak,
iki kıyameti tek nefeste düğümler.
​
Chagall’ın fırçasından sızan o sürgün renkler gibi;
biri derinliğin sükutuna gömülecek,
diğeri rüzgârın kırık avucunda üşüyecek.
​
hoş, ölümü göze alsalar ne çıkar?
biri gökten sızmayı bilmez suya,
diğeri deryadan firar etmeyi...
iki acemi yabancı gibi dururlar kendi sınırlarında;
biri süzülür sonsuz mavide, kanat kanat,
diğeri oynaşır serin sularda, pul pul,
birbirlerinin ritminde kıpır kıpır, ama dokunmadan...
işte bu halin adıdır aşk.