Süleyman Sönmez Şiirleri - Şair Süleyman ...

Süleyman Sönmez

Ayağında şalvarı
Bakışları berraktı
Aşk ona çok uzaktı
Ruhumun köylü kızı.

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Limanda bir gemi Karadenizden
Ayyıldız dalgalanan gönderinden
Suyundan havasından ekmeğinden
Asırlarca taşıdı Lazkiyeden

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Sen rakkase
Tezgahlardaki kase
Vurulmuşsun onikiden
Mefluç bedenin yerde.

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Karlı dağlarda bugün bayram var
Bekliyorlar bademin pembesini
Derken kapıdan baş uzattı
Martın hınzır delisi

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Ufuktan yavaş yavaş yükselen güneşe
Şarkılarına rüzgarların
Dereleri çoşturan yağmurlara
Soframı hazırlayan toprağa
Merhaba.

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Esti karayelden biraz sert rüzgar
Zıngırdadı muhallebi çocuğu
Boyacı Bayramın sırtında gocuğu
Sallıyordu fırçaları bu ne kar
Yağdı yağmur çamur oldu sokaklar
Muhallebi çocuğu ahü zar

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Nimet denilen o zarif
Bir rüya gibi sekerek geçip gitti
Uzattım ellerimi tutmak istedim
Homurdandı kocaoğlan elleriyle itti.

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Artık okullu oldu sınıfları doldurdu
Yontma taştan kalemini cebine koydu
Mahure Hoca anlatırken suyun faziletini
Aksini gördü orada kendinden korktu.
*

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Buz tutan göl üstünde
Dansa çıktı ördekler
Kudurdukça karayel
Katıla katıla güldüler.

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Asırlık çınarın dibinde savrulmuş kesme taşlar
Yok ki içinde beyin, eğilmez dimdik başlar
Gurup etti güneş artık tıngırtı başlar
Muazzep olmuş ruhu, Paşa, kalaya başlar.

Devamını Oku