Kunduracı Kemal
Söyle be torbanda ne var
Elbette çivi
Ne çare kaybetmiş çekici
Yarasa rencide oldu
Neyse ki akşam oldu
Herkes evine giderken
O gecenin kralı oldu.
Sokuldu çöp tenekesine
Tir tir titreyerek ıslak sarsak
Yememişti bir lokma
İki gündür yavrucak
Şiş göbekli duygusuz
Karanlık gecenin ayı
Bilinmez mi bu sayı
Cezvenin sapına bak
Yedi yıldız avanak.
Dörtlük kısa oldu çok yaz dedi
Aklınca tenkid etti.
Cevap vererek Üstad
Anlayana sivrisinek saz dedi.
Beklediler babadan fındığı fıstığı
Koymadılar başına bir kez yastığı
Durmadan al baba al baba dediler
Koskoca babayı yediler bitirdiler
Başında beyaz bürüsü, ayağında peştamal
Akpak olmuş saçları, mavi gözleri sevgiyle bakar.
Ne kadar da çalışkandı, o bir Karadenizli
Ayağında lastik sırtı küfeli.
İki ineciği önünde otlatmaya götürüyor besbelli
Onun nasırlı ellerini daima öpesim gelir
Arkadaşım Mart.
Bazen çehren gülerken
Güller açıyor.
Anlayamadım seni
Üç gün sonra ne bu surat.
Yerdeki karıncaya
Gökteki bulutlara
Dallardaki meyvalara
Adil değilim
Ezdim
Kara tahta başında “TE” dedi
Çattı kaşlarını değneğiyle gösterdi
“Ve”
Yıllar sonra nereden bilirdi ki
Okuyacaktı riyâkar,
“Ti Vi”




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!