İnsanların kaderi mevsimlerle aynı
İlkbaharda tatlı bir telaş bir doğuş
Yerin altındaki tohum gibi çatlayıp
Sonra hayat bulur yeşerir bir filiz gibi
Binbir zorlukla , sabırla bekler de bekler
Her şeye yeter çoğu zaman adın,
Bir ömre bedeldir sessiz bakışın.
En sıcak yuvadır bana hep yanın,
İçimde büyüyen en güzel yağışın.
Değişkendir mevsimler gibi hayatın,
Unutamadım çocukluğumu, düşer gibi ayakta durmaya çalıştığımı.
Çamurdan araba, telden kamyon ve onlara lastik ayakkabıdan tekerlek yapmayı…
Taştan bilye, söğüt dalından at yapmayı; bayramı beklemenin bayramdan daha tatlı olduğunu unutamadım.
Kar ,bir beyaz örtü , sırlı bir nakış
Süzülüyor şekil şekil tabiat için güzel bakış
Tabiatla bütünleşti beyaz bir örtü
Kimi için gelinlik kimi için bir kefen
Gülü, bülbül için süsleyip
Ağaçla ,toprakla kucaklaştı
⸻
Bir kar tanesi gibi hafif, bir o kadar kırılgan gönlüm…
Yere doğru süzülürken, kalabalıklar içinde yalnız,
Kimseyi incitmeden, kimseyi kırmadan geçip giden.
⸻
Bir kar tanesi gibi hafif, bir o kadar kırılgan gönlüm…
Yere doğru süzülürken, kalabalıklar içinde yalnız,
Kimseyi incitmeden, kimseyi kırmadan geçip giden.
Hüzün iklimi olmuş memleketimin
kasvetli ,kapkara dumanlı bir sis
insandan yoksul insanî bir bahis
Ve her yerde çakallar,avcı iblis
alınmış gençlerden en güzel hayaller
Kayboldum
Bir rüzgarın sonbaharda savurduğu Yaprak gibi
dere kenarında yaptığı çamur arabanın
suya kapılıp yok olduğu gibi,bir çocuğun
Kayboldum Sabahattin Ali gibi
Ellerin ,ellerimden kayıp gitti
Geçerken en sıcak günlerin telaşıyla
Oyunlar içindeydim biraz koşuşturmaca
Seni kovalıyorum gelecek adına
Tüketmek ,bir sigaranın son fırtı gibi
Her yanda bir koşuşturma,
Herkes ekmek peşinde
Ekmek kimin peşinde
Bir şeyi kovalarken insan
Kendini unutuverir birçok yandan
Umutlarını, yüreğini bir yerde unutarak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!