Gölgen bile bazen gerçeği saklar,
Sessizlik en çok yalanı bağlar,
Zaman geçer, yüzler değişir belki,
Ama iz bırakan yalnız düşüncelerdir asıl varar.
Taşın sesi bile bir gün duyulur,
Bir yudum huzur verir sessizlik
Bir sükunete çağırır bu tabiat
Ruhumu en derin noktasından
Kendine bağlar bu yeşillik
Bir ağaç ,bir yaprak ,bir böğürtlen
Hayat bir tablodan ibaret
Bir sulu boya fırçasıyla
Şövale arasına sabitlenen tuvale
Renk renk boyamak hayalleri tek tek
Gecenin bir yarısında eller uykuda
Hayat bazen gölgelerle dolu bir yol
Ama güneş sabahın sessiz ışığıyla
Karanlığı deler, verir içimize sol
Her düşüş yeni bir güç taşır gizlice
Fırtına geçer, yağmur iner toprağa
Toprağın dili çatlamıştı o sabah,
güneş bile utanarak doğuyordu dağların ardından
Bir köy vardı, haritada adı silinmiş,
ama acısı rüzgârın sırtında hâlâ dolaşır
Toprağın dili çatlamıştı o sabah,
güneş bile utanarak doğuyordu dağların ardından
Bir köy vardı, haritada adı silinmiş,
ama acısı rüzgârın sırtında hâlâ dolaşır
Bugün biraz Umut topladım
Umutsuzluk bahçesinden
Birikmiş tüm ızdırapları
Yaşanılmayan tüm çocuklukları
Kullanılmayan sevgi sözcükleri
Toplayıp vazoya koydum
Martta üşüyorum
Ruhum üşüyor
Millet üşüyor
İnsanlık üşüyor
Ağaçlardaki tomurcuklar
da üşüyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!