Süleyman Kılıç 2 Şiirleri - Şair Süleyma ...

Süleyman Kılıç 2

Bir kış sabahında,bir kış sabahında
Ah ne acı
Mutfakta şiirler yazmak

Bir kış öğlesinde ,bir kış öğlesinde
Ah ne acı

Devamını Oku
Süleyman Kılıç 2

Kadın"seni seviyorum,sensiz ne yaparım." dedi
Adam "Ben de seni ,elini yüreğine koy ,beni hissedersin."dedi
Kadın , sessiz ve derinden gözyaşlarını akıttı
Bir kor gibi yanan yüreğine, yüreği benzin almış gibi körüklendi
Adam iki polis arasında elleri kelepçesiz
ve çok uzaklara dalarak yürüdü

Devamını Oku
Süleyman Kılıç 2

Gece uykularım bölünür, bir çocuk gibi sayıklanıyorum
Hasretinden rüyalar kabusa döndü
Bir bilebilsen ah bir görebilsen

İçtiğim su, yediğim aş tat vermiyor
Duygularım altüst geçmişten kopamıyorum

Devamını Oku
Süleyman Kılıç 2

Bir gün uyandığımda güneş
Yine doğmakta, mevsim ne olursa olsun
Çiçek açmış olsun , arı gülünden kokusunu alsın
Bir esinti olsun ,sadece esinti baharın

Bir gün sabah uyandığımda bir bayram sabahı gibi

Devamını Oku
Süleyman Kılıç 2

Uykuların kaçar kâbus olur geceler
Geceyi sabahlar gece , ancak yara yara
Gözlerin dikilir tavana asılı dura dura
Kulakların kapıda deli eder gıcırtılar

Ne yatak ne yorgan barışır seninle

Devamını Oku
Süleyman Kılıç 2

Bir mülteci kampında yemekhanede kulağımda
Zara' nın Dünya Yalan türküsü ve ıssız köşede
Ben, çayın buharına dalmışım yağmur dışarıda

Renk renk insanlar her biri ayrı bir iklimde
Yüzlerinde bir haritanın bölgeleri gibi

Devamını Oku
Süleyman Kılıç 2

Bir oğlum olacak adı Hasan
Şubat'ın soğuğunda gelecek
Adana'nın sıcağında zemheri ile
Gün gibi doğacak

Kara kaşlı,kara gözlü biraz ürkek

Devamını Oku
Süleyman Kılıç 2

her çocuk bir şiirdir
önemli olan onu anlamaya çalışmak
her okuyuşta başka bir tat bırakmalı
bazen anlaşılmaz
bazen anlaşılmak için çırpınır
yeter ki okumayı bilmeli

Devamını Oku
Süleyman Kılıç 2

Bu sabah uyandım şiir okudum
Şiirler içinde şiir gibi akıp durdum
Bu sabah uyandım şiir okudum
Şiirler gibi , şairler gibi yaşadım

Şiir yazdım ,şiir yorumladım

Devamını Oku
Süleyman Kılıç 2

Cemal abim…

Adana’da bir ateş kaldı sofranın yerinde,dumanı göğe değil, içime çöker şimdi.Kebap yanar, şalgam donar masada,ama sen yoksun ya…her lokma bir eksik, bir yarım kelime.

Seni bir bakır tencerede değil,bir vicdanın en derin yerinde hatırlarım.Çünkü sen sadece oturan değil,sofrayı ayakta tutan bir sessizliktin.

Devamını Oku