SÜKÛTA SIĞAN ACI
Dünyanın en ağır yükü nedir diye sorsalar,
içimde büyüyen acıyı tek tek sayamam.
Çığlık atacak kadar dolup taşarken,
sessiz kalacak kadar çaresiz kalmaktır derim.
Boğazımda düğümlenir söylenmeyen sözler,
her harfi yarım kalmış bir sitem gibi.
Bağırmak isterim gecenin koynuna,
ama suskunluk çöker içime derin derin.
Bir yanım kırılır, bir yanım dayanır,
zaman geçer, içimde iz bırakır.
Ne giden döner, ne sesim ulaşır,
insan en çok, kendi içinde kaybolur.
YÜCEL ÖZKÜ
25 Haziran 2026/21:04
Kayıt Tarihi : 4.09.2026 20:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!