Sükût lehçesi,
yeryüzünün en kadim
ve grameri olmayan dilidir.
Kelimelerin yetmediği,
bazen de taşımaktan yorulduğu
yerlerde konuşulur.
İnsan onu
bir şeyleri kaybettikçe öğrenir:
biraz beklemekten,
biraz incinmekten,
biraz da söyleyememekten.
Cümleleri harflerden değil;
bir duraklamadan,
yarım kalmış bir nefesten,
uzayan bir es’ten,
kâğıda düşmemiş bir dizeden kurulur.
Noktası yoktur onun.
Virgülleri gizlidir.
Bir bakışta başlar,
gözlerin çekildiği yerde sürer;
görünmeyen bir alfabe ile
kalbin en tenha yerine yazılır.
Çünkü en ağır cümleler,
sesini hiç bulamayanlardır.
Sessizlik,
hiçbir şey söylememek değildir;
sözü,
sese ihtiyaç duymadan
taşıyabilmektir.
Bir kapının ağır ağır kapanışında,
masada soğuyan bir çayda,
cevabı gelmeyen bir soruda,
arkasını dönüp gidenin ardından
yerinden kıpırdamadan kalmaktır sükût...
Çünkü her cümle
cevap istemez.
Kimi sözlerin karşısında
susmak yenilmek değil,
kelimeyi hak etmediği yere
harcamamaktır.
Kelimeler yorulduğunda
durmayı bilmek…
İçinde kopan fırtınayı
herkese anlatmamak,
yarasını meydan yerine
çevirmemek.
Gürültü çağına
sessiz bir itirazdır o.
İçte biriken her sızı,
dile gelmeyen ne varsa,
sükûtun görünmeyen alfabesinde
kendine bir iz bulur.
Ve insan zamanla anlar:
Her acının adı konmaz,
her özlemin sesi çıkmaz,
her veda söylenerek yapılmaz.
Bazı hikâyeler
son cümlesini hiç yazmaz.
Çünkü bazen
en güzel dize,
henüz söylenmemiş olandır.
Kayıt Tarihi : 11.08.2026 11:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bazı duygular vardır; adı konduğunda küçülür, anlatıldığında eksilir. İnsan kimi zaman söylemek ister ama kelimeler yetişmez. Kimi zaman da söyleyebileceği çok şey varken susmayı seçer. Bir bakış, yarım kalan bir cümle, kapanan bir kapı ya da masada soğuyan bir çay; uzun uzun anlatılabilecek şeylerin yerini tutar. “Sükût Lehçesi”, insanın zamanla öğrendiği bu görünmeyen dili anlatıyor. Çünkü bazı acılar konuşmaz, bazı vedalar söylenmez ve bazı cümleler hiç kurulmadan insanın içinde yıllarca yaşamaya devam eder.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!