Sözümü Geri Almıyorum Şiiri - Emir Ergin ...

**Sözümü Geri Almıyorum**

Ben bu hesabı bir gecede açmadım.
Her küçümseyişin tarihini unuttum belki,
ama nerede sustuğumu hâlâ biliyorum.
İnsan bazen bir cümleyi söyleyebilmek için
hayatının yarısını bekliyor.

Sen benim bekleyişimi huyum sandın.
Nasıl olsa döner, dedin,
nasıl olsa öfkesi geçer.
Ben her dönüşümde biraz daha az konuşurken
aramız düzeldi sandın.

Şimdi iyi dinle.
Bu defa cümlemin ortasında
kendi acını anlatmaya başlama.
Bir kere de senin yüzünden olan bir şey
senin yüzünden olmuş kalsın.

Ben seni sevmeyi
kendime karşı kullanacağını bilmeden öğrendim.
En utandığım yenilgiyi sana anlattım;
sen ilk kavgada
oradan vurdun.
Sonra neden uzaklaştığımı sordun.

Sana kızmaktan yorulduğum günler oldu.
İnsan sevdiğine kızarken bile
bir ihtimal saklıyor:
Belki anlar,
belki bu kez yüzünü çevirmez.
Ben o ihtimali beslerken
kendi hayatımdan kıstım.

Artık sözümü geri almıyorum.

Sesim yükselince incinenler,
alçakken neredeydiniz?
Ben derdimi usulca anlatırken
sofrada kimse çatalını bırakmadı.
Şimdi herkesin söyleyecek sözü var;
meğer huzurunuz
benim susmama bağlıymış.

Bir de akıl verenler var.
Hiç beklemedikleri kapıların önünde
nasıl durulacağını öğretiyorlar.
Hiç yutmadıkları laflar için
“Büyütme,” diyorlar.
Sizin küçücük dediğiniz şey
benim kaç senemi aldı,
biliyor musunuz?

Ben artık olanı
kimse utanmasın diye yumuşatmayacağım.
İhanet ettiysen adını koyacağım.
Yalnız bıraktıysan söyleyeceğim.
Bir hatıranın içinde güzel görün diye
ömrümün devamını eğip bükmeyeceğim.

Çünkü ben de vardım orada.
Senin anlattığın hikâyede
bir türlü sıra gelmeyen bendim.
O gece eve nasıl döndüğümü,
sabah nasıl işe gittiğimi,
birine bir şey anlatacakken
neden vazgeçtiğimi
sen bilmiyorsun.

Bildiğin,
sana gösterdiğim kadarıydı.
Ben seni kaybetmekten korktuğum için
acımın bile terbiyelisini getirdim önüne.

Şimdi yüzüme bak.
Bunca yıl kendinden vazgeçirdiğin insan
ilk kez senden vazgeçiyor.
Bunun sana ağır gelmesini
hafifletmek zorunda değilim.

Ne yaşadığımızı inkâr ediyorum
ne de seni hiç sevmedim diyorum.
Sevdim.
Beni asıl öfkelendiren de bu:
Bunca sevgiyi gördün,
yine de yaptın.

Artık sözümü geri almıyorum.
Yarın özlersem de bugün söylediklerim doğru.
Bir şarkıda sesin aklıma gelirse
bu, sana döneceğim anlamına gelmez.

Bu kez ayrılığın bütün yükünü
ben taşımayacağım.
Ben kendi payıma düşen geceleri yaşadım.

Biraz da sen
yaptıklarınla baş başa kal.

Söz: Emir Ergin Koç