Vuslat Vakti Şiiri - Emir Ergin Koç

Gidişin, içimde uzayan bir kıştı;
ne güneş ısıttı beni ne bahar avuttu.
Adını sustukça büyüdü hasretin,
kalbim senden sonra kendini unuttu.

Yıllar, aramıza gölgeler serdi;
yine de hiçbir mesafe seni eksiltmedi.
Bir gün karşıma çıktın—
gözlerin gözlerime değdi,
içimde yıllardır kanayan ayrılık
tek bakışınla dindi.

Sana sarıldığım o vakit anladım:
Vuslat, kavuşmak değil yalnızca;
kaybettiğin ömrü
bir kalpte yeniden bulmaktı.