Siyah İhtimal Şiiri - Ebubekir Aktaş

Bana bıraktığın koyu karanlık,
Güneşi söndüren bir ferman imiş.
Kurduğum hayaller biçare, yıkık,
Sevdan, sonu gelmez bir duman imiş.

Sırtımdan vurduğun acı sözlerin,
Aklımdan çıkmıyor o taş gözlerin.
Küllerin üstünde yanan közlerin,
Ateşi bedeni yakan nar imiş.

Bekledim yolları gelmedin niye,
Bir ömür adadım sana hediye.
Şimdi ağlıyorum dönersin diye,
Gönlümü avutan tek yalan imiş.

Beni terk ettiğin karanlık oda,
Kimsesiz bıraktın beni dünyada.
Bir daha dönmesen olsan rüyada,
Sana açtığım kalp sarp kaya olsun.

2010