Sıtkı Özkaya Şiirleri - Şair Sıtkı Özkaya

bir yaprak gibi
salına salına
yer çekimine yenilir
gülüşün düşer eylüle
sürüklenir bir merhabaya
bulutlar güz pembesine boyanır

diyelim ki ölüyoruz
duldasız bir hayatın eşiğinde dervişane
sustuğumuz yerden üşüyor kuşlar


bir ıslık bekler

oysa ben doğduğumda amber kokardı her yer



ey hayat

vurup giderken fırtına
mor bulutlar hazanı çizer dağlara
yollarda göçmen kuşların kokusu
savrulurum

bıraktığın gibi değil hiçbir şey
ayazmada avuç avuç hüzün var artık

ansızın bir ağıt duyulur
rüzgârlar da yırtılır çarptığı dağda

yılkı atları kızıl ve ince
karanlığı delip geçtiler önce