Sıtkı Özkaya Şiirleri - Şair Sıtkı Özkaya

Sıtkı Özkaya

güldün ya sen
ciğerlerimde memeleket havası
şuursuz umut dalgalarına kapılırım
uykusuz kalır güz geceleri
bulutlar konar saçlarıma
susar keşkelerim

Devamını Oku
Sıtkı Özkaya



zemheride sallanan bir gün bitimi
yüzün asılmış içime
şimdi akşamları vur sırtına
gündüzleri çıkar heybenden

Devamını Oku
Sıtkı Özkaya

bir yaprak gibi
salına salına
yer çekimine yenilir
gülüşün düşer eylüle
sürüklenir bir merhabaya
bulutlar güz pembesine boyanır

Devamını Oku
Sıtkı Özkaya


oysa ben doğduğumda amber kokardı her yer



ey hayat

Devamını Oku
Sıtkı Özkaya


ansızın bir ağıt duyulur
rüzgârlar da yırtılır çarptığı dağda



Devamını Oku
Sıtkı Özkaya



yılkı atları kızıl ve ince
karanlığı delip geçtiler önce


Devamını Oku
Sıtkı Özkaya

şimdi terkettiğim şehirlerde
kuşlar beni sorarlar sana

göğsünden üveyikler de uçacaklar yakında
ufukta kaybolunca kuşlar üşüyeceksin yine
yalnızken gece ayaz

Devamını Oku
Sıtkı Özkaya



koynumda gece uykusu
dağılmış örtülerim
açılmış üstüm başım
hüzün yağmış üstüme

Devamını Oku
Sıtkı Özkaya



bir trenin sirenine düşerse vedam
bir türkü alır götürür gözlerimi
yüreğime yağmur iner
dilim kanar

Devamını Oku
Sıtkı Özkaya



kışı soluyor ardıç kuşları
yorgun bir bıçak yarası
dağ çiçeklerini çürütüyor içimde
cebimde bir ırmak yatagı

Devamını Oku