gökyüzünü maviye boyadığıma aldanma annem
vazgeçemedim şiirlere sığınmaktan
sana üşüyen ellerimden bahsettim mi hiç
kulaklarımda asılı duran çığlıktan
gözlerine her baktığımda
dalgalarımı ütüleyen kadın
yokluğun demsiz çay kadar ağır
Karadeniz’de çırpınan bir fırtına yüreğim
Akdeniz’in maviliğinden
bana bir mayalık ümit bırak hayat
en olmadık zamanlara kurulmuş ağlayışlarım..
ya da gecenin bir vaktinde umut arayışlarım var
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!