Ben ki
Aşkın yükünden bitap düşmüş bir çehreyim,
Sine-i Suzan içinde bir divane bende-yim.
Aşk mektebinde açan sadakat çiçeğiyim.
Gözlerinin karasına ömrümü feda eylerim.
Ne olur yorma a canım, yorma artık bu kulu,
Aşk dediğin neticede bir gönül yolu.
İtiraf et sende ey sitemkâr sevgilim,
İçten içe seversin, budur benim bildiğim!
Tuğba T.
31.05.2026
Kayıt Tarihi : 8.08.2026 08:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!