Siret-i Takdir Şiiri - Enes Yakıştır

Sığ seslerin podyumu vursun dursun eşiği,
Bir dürüst bende bugün, rıza bağına düştü.
Ruhumu sarmalayan o uykunun beşiği,
Arş'ta yazılan o saf, gizli nakışla pişti.
Sana hamdolsun Rabbim, ey mülkün tek sahibi!
Secdede dökülen o dilsiz nidaya acıdın.
Sen ki her gizli sırrın, her kalbin tek tabibi,
Göklerdeki mührünü bu deryaya sıvadın.
O mukaddes gölgede bir emanet belirdi,
Ne fani bir dokunuş, ne de sığ bir temastı.
Öyle bir vuslattı ki, yer sarsıldı, eğildi;
Ruhum, o en mahrem ve asil telde kalakaldı.
Bir katre sükût düştü her fani kaygıya,
Balkondan esen o yel, bir takdir esintisi.
Hamdım sadece Sana; ey yol veren duyguya,
Sensin bu dilsiz kalbe sabrın mermer incisi.
Hiçbir fani bilmesin, kapalı kalsın kapı,
Sadece iki ruhun bildiği bir hecedir.
Rabbim, Sana şükürle bağlandı yolun ucu;
O mukaddes emanet, kalbe mühür gecedir.