Silvan Güneş Şiirleri - Şair Silvan Güneş

bir iz düşümüdür hayat
tüm bereketiyle bize gülümseyen güneş
ve önümüze kilim gibi serilen hayat;
adımlarız
bilerek yahut bilmeyerek
hem tükenişe

duydum ki çok değişmişsin façayı düzeltmişsin
miras da kalmadı ama altına arabayı çekmişsin
otel lobilerinde tanışma törenleri
hiç kalmış evler katlar hesapta trilyonlar
sonra dediler her şeyi çifter çifter alıyor
adet etmişsin ya hanımlar da değişiyor

sevda sevdalı sevdadan
sevda seviyor sevdayı sevdadan

sevda sevgiden sevdakar
seyyide sevda seza
sülvane sevda sevgiden

üç maymunun halleri anlatılırdı bir zamanlar
görmedim
duymadım
bilmiyorum
bundan on yıl önceydi
bir tane daha eklendi bu eylemlere

sevmek seni kıskanmak
sevmek ırak olmak başkasından
sevmek bazen aldatmak
sevmek aldatılmak sevdiğinden
sevmek hamallıktan
sevmek yokluktan gelir

Önce sen takarsın hayata tellerini...
Ve o tellere dokunup hayat buldukça,
her birinde bir huzur bir hüzün oldukça...
Hayat seni o tellerde iyice bir yoğurdukça...
Yaşam perde perde seni yordukça...
Bir bakmıştın roller değişmiş!

Sanat perişan,
Sanat yalnız,
Sanat öksüz bir çocuk gibi ağlıyordu.
Sanatçının boğazına düğümlenenler,
sanatla midesi arasında bir yolun bağlantı noktasındaki trafik ışıklarına takılmıştı.
Sizin anlayacağınız sanat bundan böyle trafiğe zorla çıkartilmış bir araç gibi güzergâhında başına gelebilecek tüm olaylara gebe,

sevgine güvenebilseydim eğer
dağları yıkardım

yeri geldi yıktım da
arkamı döndüm
yapayalnızdım

bir müddet hep beraber sussak diyorum
şu gereksiz laf söz bir bitse
hep aynı şeyleri durmadan duyuyorum
yüzünüzdeki o ifade artık yitse
öyle sıkılmışım ki gideceğiniz anı toplarken
hesaplarım şaşıyor dizginler elinizde

SOL MAJÖR
Beni zorlayan Sol Majör,
Anlamadığım bana söylediğiniz inanmadığım şarkılar..
Belki de ben abartıyorum!
Her şarkıda varken bir karar...
Yok ama yok bir derdim,