Silvan Güneş Şiirleri - Şair Silvan Güneş

Sevin işte;
bak ağlıyorum, içimde çıkınla üzüntüler…
Senin beceremediğin şeyleri yapıyorum bugün
Bak gözlerim nasıl da yağmur yağmur!
Senin içinden gondollar,
benim içimden olsa olsa savaş gemileri geçer.

Sen kendine yakıştırmışsan,
bana söyleyecek bir şey kalmamıştır.
Bir yaprak kopmamış,
Bir dal da kırılmamıştır oysa
Bir ağaç ta kökünden devrilip gitmiştir.

sana dünyaları versem doymazsın
al üstümdeki ne varsa
bütün gar de robum senin olsun
topla bavuluna koy git
yine aklın bende
neden saksımdaki çiçekte gözün

Ve madem, saman alevi gibi yanmayacaktık,
savrulmayacaktık oraya buraya...
Meyvesiz bir ağaç gibi yeşermeyecek,
gölgemizde teselli bularak batmayacaktık;
bin hüzünle dağların ardına...
Böyle böyle dökmeyecektik,

beni alamazsın
aldığını sansan da kandıramazsın
beni çok kolay karalayabilirsin ama

beni anlayamazsın
anladığını sansan da

SANKİ ÇOK PİŞMANMIŞ GİBİ
Sanki çok pişmanmış gibi...
Gönlünü alıyormuş gibi...
Çok dürüstmüş de
ve fakat
çaresizlikten ne yapacağını bilemiyormuş gibi...

Yaptıklarınız içinize siniyorsa.
Geride bıraktıklarınız için kaygı duymuyor,
geçmişe ait bir pişmanlık
aklınızı yüreğinizi vicdanınızı kemirmiyorsa...
Bilakis huzurlu ve keyifliyseniz...
Mutluluğunuz, balkonunuzdan sarkan bir sardunya,

Güzel sözlerin, acının, isyanın gizlendiği evdi şarkılar,
Ve hep bildiğimiz şarkılar gibiydi anlaşılmaz hayatlar...
Kahır yüklü, acı yüklü, isyan yüklü...
Sonu gelmez ayrılıklar...
Özlemler bir aşkla dillendirilse de

Şarkılar söylensin diye ayrılıklar var.
Çünkü ayrılıklar, acılar, zaferler olmasaydı şarkılar olmazdı.
Mutlaka senin de kalbinin bunlardan nasibini almış bir şarkın var.
Yüreğinin ateşini yakan ve söndüren; ateş ve su...
Bir türlü kavuşamayan gün ve gece...
Lakin, ne her şarkı seni anlatır ne de her müzik bizimdir.

Nimbusların değildir sade gökyüzü
Kararsa da açar mutlak güneşler
Dinle çığlık çığlığa uçan kuşları
Hep bir ağız, gel kendine demişler!..

Yere düşen gölgen isyan etmezse