Silvan Güneş Şiirleri - Şair Silvan Güneş

aydınlık parlamadan gözümde
gece tuttu elimden
oynaşır gölgeler uzaklarda
hayalde bir çift göz
depreşen duygulara vuruyorum örs

sana dünyaları versem doymazsın
al üstümdeki ne varsa
bütün gar de robum senin olsun
topla bavuluna koy git
yine aklın bende
neden saksımdaki çiçekte gözün

Ve madem, saman alevi gibi yanmayacaktık,
savrulmayacaktık oraya buraya...
Meyvesiz bir ağaç gibi yeşermeyecek,
gölgemizde teselli bularak batmayacaktık;
bin hüzünle dağların ardına...
Böyle böyle dökmeyecektik,

beni alamazsın
aldığını sansan da kandıramazsın
beni çok kolay karalayabilirsin ama

beni anlayamazsın
anladığını sansan da

Ne kızıyorsun?
Ben de senin gibi
Ölçtüm, biçtim, tarttım hayatı,
Geri vitese taktım bazen de...
Burnumun ucuna gidiyorum derken,
Götün götün düştüm göle...

Sana hep naz yapayım,
Sen de hep çek istiyorum.

kırıldın mı nazire yaptıklarına
muhabbeti bol olanla acımazdı laflar
ve terk etmezdi dimağına arşivlediğin güzel sözler
konuştukça kelime de tazelenirdi
düşününce akılda çay gibi demlenirdi
ve söylendikçe yeni söz kurabiye tadında

bir tutturabilseydik mayayı
bozulur muydu sütler...


22 Haziran 2008 12:10 Alanya

İçimdeki yaylılar sen varken çalıyordu
Sen gidince ah canım
Bir canım yanıyordu...
O sızılar geçerken yüreğimden yol yol
Yüreğim yol yol nerelere gidiyordu.
Böyle çıkmıştı ses

sevdanın yolları gözlerim
gözlerim
bu uçurumlardan ben geçerim
giderim belki
belki de gitmem
ama sana söylüyorum