Şifreli Dost Şiiri - Hacer Orhan

Bir dost beklerdin hani hep
Yalnız gözlerini kapatınca değil,
Açıkken gözlerini yakalardı gözleri.
Sen gülerken dahi ağlardı onun gözleri.
Anlardı ağlayamazdın,
Gülerdin dertlerden yorulunca bile,
Bu yüzden o ağlardı senin için,
İçin için...
Bilirdi gözlerin bir noktaya saplanınca,
Deli bir yağmur beklediğini.
Sormazdı sana ne olduğunu,
Sabırla beklerdi sessiz sözlerini,
Suskun hecelerini.
Sonra usulca sokulurdu sana,
Sevgili yüreğime...
Söyle ne bekliyorsun anlatmayı derdi.
Şifresini yalnız ikimizin bildiği bir dille.
Dedim ya sana yüreğim.
Benim dostum bir başkaydı,
Bizim dostumuz bir başka.
Bu yüzden severdin hep onu.
Aptalca sözlerle avutmazdı seni,
Bu da geçer demezdi asla.
Severdin hep onu,
İşte hep bu yüzden.