Uyuyan Prens Abim'e Şiiri - Hacer Orhan

Kuşlar şarkılarını söylerse,
Bilesin ki melodileri tatlı olacak.
Küçük çocuklar ardından koşturacaklar ,
Rengarenk bilyelerin.
Mehmet amca yine ıslıkla
Bilindik türküsünü tutturacak,
''Emine'm kaşların kara,
Gelmedi haber gönderdim de yâre,
Verem oldum ne çare''.
Bakkal Hasan amca yine
Sonunu tamamlayacak türkünün
''Yüreğim de olmuştur bin pare''
Sonra da girecek dükkanına.
Yine çocuklar el ele tutuşarak
Okuldan dönecekler evlerine .
Yine bekçimizin kızı Tuba,
Hesap defterini uzatarak
Bir ekmek alacak Bakkal Hasan'dan.
Yine zor açılacak musluğu,
Sarı mermerden sokak çeşmesinin.
Yine seninle biz ikimiz
Koşarak çıkacağız yokuşu.
Sen tekrar ineceksin yokuştan.
Ayşe'yle oynamıyorum diye
Yine beni tehdit edeceksin.
Annem yine bağıracak
Cumbalı evimizden
''Kardeşini üzme diye''.
Yine yıldız çiçeği sarkacak
Ahşap penceremizden.
Biliyorum girmeyecek araba asla
Taş parkeli sokağımıza.
Herhangi bir araba çarpmayacak sana.
Hatta plakası 58 de olmayacak.
Sen rol yapmayacaksın bana
Uyuyan prens olmayacaksın.
Çok iyi biliyorum yine bir gün
Kollarını açacaksın
Yokuşumuzun başında,
Ve ben ağlayarak sarılacağım sana.