Balkon ve Tencere Şiiri - Hacer Orhan

Balkonum sonsuzluğa açılan bir pencere,
Göklere yükseliyor şimşeklerden bir pençe,
Yıllar var kalkmıyorum penceremin önünden,
Bir çocuk haykırıyor minicik yüreğimden.
Bunu hissediyorum ufkum hep genişliyor,
Kapkaranlık dünyamda alevler yükseliyor.
Düşünmeyi öğrendim sonsuzluk penceremden,
Kafamda bin bir ahenk bunu seviyorum ben.
Yırtıyorum gökleri şu ama gözlerimle,
Kafam bilgi kaynağı yoğuran bir tencere...