Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Gece soğuk, dağ başında kalmışım,
Bir odada tek başına kal da gel.
ANKA’nın yumurtasını çalmışım,
Git, kümesten bir yumurta çal da gel.

KÖROĞLU’nun bineğinde nalmışım,

Kâh güldürttün, kâh ağlattın,
Bir derdime, bin dert kattın,
Kör nefsime beni sattın,

Lanet olsun aşkım sana,
Vefasızlık ettin bana.

Çetin kardeş, mektubunu okudum,
İstanbul’u hatırladım, hislendim.
Mektubundan ilham aldım, şakıdım,
Feryat etti kalem, böyle seslendim.

O günleri yaşar mıyız yeniden?

Yakaladım ben işte, yakaladım birini,
Eyvah, o perde imiş, tutmuşum bir yerini.

Gözlerimden şu bağlar azıcık gevşeseydi,
Elime değen şu şey etek mi idi, neydi?

Bir köpek yavrusu, hem aç, hem susuz,
Günlerce dolaşır, yorgun, uykusuz,
Bir ümit içinde arar, korkusuz,
Senin şefkatini bekler Mevlana.

Dünyayı kaplasa gam ile keder,

Cehalet pençesinde inlerken arz-ı zemin,
Kâbe’deki putlara tapıp, edilir yemin,
Dünyayı nura boğdu Amine’den doğarak,
Babadan ve anneden yoksun yetişen EMİN.

*** (22 Ocak 2013)

Yüce Allah’tan dile, olsun Berat gecesi,
Ne acı, ne de çile, olsun Berat gecesi,
El aç, Rabbi’nden iste! Elleri boş çevirmez,
Uyanışa vesile olsun Berat gecesi.
*** (23 Haziran 2013)

Mutlu olmak istiyorsan hayatta,
Kardeşini, kendin gibi kabul et.
Rahat olmak istiyorsan sıratta,
Kardeşini, kendin gibi kabul et.

Ne vadide, ne çıkılmaz surdadır,

Kâbus dolu bir rüyada yaşarsın,
Uyan artık, kukla olma, kendin ol.
Boş hayalle, boş gayeye koşarsın,
Uyan artık, kukla olma, kendin ol.

Sazan gibi her konuya atlarsın,

Kemerburgaz ormanı, Göktürk köyü yöresi,
Çekmeköy, Çavuşbaşı, Beykoz, Göksu deresi,
Benim ülkem neresi, Kırım, Kongo neresi?

Başrollerde oynarsın, meydanı tuttun gene,
Battalgazi halt etmiş senin yanında kene.