Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Zıtlaşmayı bırakıp, fikirde birleşelim,
Hep el ele vererek serpilip, gürleşelim,
“Birlikten kuvvet doğar” ilkesiyle çalışıp
Şu küresel dünyada zirveye yerleşelim.

Kim farklı düşünürse, biz saygılı olalım,

Mecnun, yaşar kaderini,
Ağlar sevgi, sevgi diye.
Büryan olmuş yüreğini,
Dağlar sevgi, sevgi diye.

Yusuf, atılmış kuyuya,

Allah’ın inamı için,
Şükretmeli şakir olan.
Nimetin devamı için,
Zikretmeli zakir olan.

Parasızsa, alamazsa,

Soruyorum, nerede ecdat mirası vefa?
Kimileri sürüyor, sayfiyelerde sefa,
Suni dünyalarında lüks içinde yaşarken
Nice gariban insan çeker binlerce cefa.
*** (02 Kasım 2012)

İyi yaşamak için daldan dala atlanır,
Kadere inananlar, acılara katlanır,
Hayata gülümseyip, pozitif bakanlara
Sunulan zehir olsa, bala döner tatlanır.
*** (23 Kasım 2012)

Avrupa ülkeleri çırpınırken batakta,
Dünün yenilmezleri can çekişir yatakta,
“At, sahibine göre kişner” demiş Atalar,
Güçlü olan Türkiye, her an yeni atakta.
*** (27 Mart 2013)

Yaratılan mahlûkat hayvan, bitki, saire,
Belli yaşam içinde, çizer durur daire,
Sorumluluk sahibi insandaki özellik,
Çevresindeki her şey, ilham verir Şair’e.
*** (28 Mart 2013)

Zihinleri kurcalar, suni terör gölgesi,
Doğu falanca ırkın, Batı filan bölgesi,
Terk ediyor ülkemi nihayet, kara bulut,
Açılıyor imzaya, kucaklaşma belgesi.
*** (29 Mart 2013)

Dua aranan ilaç, dua hayat direği,
Dua ile bezeli insanların yüreği,
Ufacık gülümseme sevmenin ilk adımı,
Dostlara dua etmek, dinimizin gereği.
(14 Haziran 2013)

Verilen ödevimi yaptı isem ne mutlu,
Babalık görevimi tattı isem ne mutlu,
Temelinden çatıya, öz veriyle örerek,
Tuğla’larla evimi çattı isem ne mutlu.
*** (16 Haziran 2013)