Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

On sekizde takımında tek lider,
Evlenmede, daha çocuktur, çocuk.
Manitayla bara, pavyona gider,
Gözümüzde daha çocuktur, çocuk.

Çok zekidir, yüksek okulda okur,

Haklı sensin, doğru sensin öyle mi?
Başkasının hakkı nerde? De hele.
Adalet dağıtmak sence böyle mi?
Konu-komşu hakkı nerde? De hele.

Menfaatin olan şeye “he” dersin,

Bir gasteyi, baştan sona okurum,
Hele dinle, daha neler var bende.
Sayfalar arası mekik dokurum,
Bu da ne ki? Şahaneler var bende.

İnanmam ya, burçlara göz atarım,

CUMHURİYET

Bir gün babama sordum
En büyük bayram nedir?
Babam dedi Atadan
Bizlere hediyedir.

Kucağımızı açtık, yaralı insanlara.
Sabote etmek için indiler meydanlara.
Kahr-u perişan eyle, izin verme Allah’ım!
Ortamı karıştıran iç ve dış düşmanlara.
*** (10 Ekim 2014)

Okulunu sevdirir öğretmenin ilgisi.
Yaklaşımına bağlı talebenin bilgisi.
Sevgiden uzak ise, yanlışı çok demektir
Kaleminden daha sık bitiyorsa silgisi.
*** (19 Eylül 2014)

yüce medeniyette iz bırakan kol Hicret,
Allah’ın, Habib’ine yüklediği rol Hicret,
Muharrem’in Bir’iyle Hicri Yıl’a girildi,
Medine’den âlemi aydınlatan yol Hicret.
*** (11 Kasım 2012)

Cehalet pençesinde inlerken arz-ı zemin,
Kâbe’deki putlara tapıp, edilir yemin,
Dünyayı nura boğdu Amine’den doğarak,
Babadan ve anneden yoksun yetişen EMİN.
*** (22 Ocak 2013)

Nefsimize uyarak sorumsuzca dolaştık,
Senin istemediğin nice kire bulaştık,
Bağışlayıcı Rabbim, affını diliyoruz,
Mağfireti bol olan Regaibe ulaştık.
*** (15 Mayıs 2013)

Bir gün Hoca, çarşıya gitmeye niyetlenir,
Oğlu ve eşeğini almaya karar verir,

Eşeği de çıkarıp bakarlar sağa-sola,
Hoca eşeğe biner, çıkarlar artık yola,