Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Şaşıyoruz, neden her şey ters gider?
Düşünelim, nerde hata yapmışız?
İnsan, kardeşine nasıl kin güder?
Düşünelim, nerde hata yapmışız?

Yoldan geçer, komşuya selam vermez,

Diyorsun ki; “araba alacağım,”
Burcun sana ne söylüyor, baktın mı?
“Bu gece bir dostumda kalacağım,”
Tarot falın ne söylüyor, baktın mı?

Arkadaşın “evlenelim” diyormuş,

Kâh güldürttün, kâh ağlattın,
Bir derdime, bin dert kattın,
Kör nefsime beni sattın,

Lanet olsun aşkım sana,
Vefasızlık ettin bana.

Çetin kardeş, mektubunu okudum,
İstanbul’u hatırladım, hislendim.
Mektubundan ilham aldım, şakıdım,
Feryat etti kalem, böyle seslendim.

O günleri yaşar mıyız yeniden?

Bir köpek yavrusu, hem aç, hem susuz,
Günlerce dolaşır, yorgun, uykusuz,
Bir ümit içinde arar, korkusuz,
Senin şefkatini bekler Mevlana.

Dünyayı kaplasa gam ile keder,

Yakaladım ben işte, yakaladım birini,
Eyvah, o perde imiş, tutmuşum bir yerini.

Gözlerimden şu bağlar azıcık gevşeseydi,
Elime değen şu şey etek mi idi, neydi?

Cehalet pençesinde inlerken arz-ı zemin,
Kâbe’deki putlara tapıp, edilir yemin,
Dünyayı nura boğdu Amine’den doğarak,
Babadan ve anneden yoksun yetişen EMİN.

*** (22 Ocak 2013)

Sene, beş yüz yetmiş bir, Rebiyülevvel ayı,
Günlerin on ikisi, nura boğdu semayı,
Nebiyi müjdelerken Mevlid’in habercisi,
Niyazla geçen gece, çağırıyor Cuma’yı.
***
Melekler akın akın semadan indirilir,

Yüce Allah’tan dile, olsun Berat gecesi,
Ne acı, ne de çile, olsun Berat gecesi,
El aç, Rabbi’nden iste! Elleri boş çevirmez,
Uyanışa vesile olsun Berat gecesi.
*** (23 Haziran 2013)

Mutlu olmak istiyorsan hayatta,
Kardeşini, kendin gibi kabul et.
Rahat olmak istiyorsan sıratta,
Kardeşini, kendin gibi kabul et.

Ne vadide, ne çıkılmaz surdadır,