Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Telaş etme, problemler çözülür,
N’olur biraz hoşgörülü ol yeter.
Sen kaba olursan, çevren üzülür,
Hadi, biraz hoşgörülü ol yeter.

Şikâyeti, oldukça aza indir,

Bir manava sorsan ki; “neden çürük katarsın? ”
Diyecektir ki sana; “ne yapayım, huyum bu”.
Bir kasaba desen ki; “eti bozuk satarsın”,
Diyecektir ki sana; “ne yapayım, huyum bu”.

Müteahhit binayla, tırmanır gökyüzüne,

Gece soğuk, dağ başında kalmışım,
Bir odada tek başına kal da gel.
ANKA’nın yumurtasını çalmışım,
Git, kümesten bir yumurta çal da gel.

KÖROĞLU’nun bineğinde nalmışım,

Derdin, dağ gibi olsa, ümidini yitirme,
Vehim’e kapılıp da hiç kendini bitirme,
Zinde tut vücudunu, yeni dertler getirme,

Kapılmış gidiyorsun, kör nefsinin yelinde,
Kendinin doktoru ol, ilaç senin elinde.

Kusursuz dost bulmak, imkân dışıdır,
İncelik, kusuru kabullenmede.
Kusuru yok etmek Mevla işidir,
İncelik, kusuru kabullenmede.

Kusursuz ararsan kalpler yıkarsın,

Bugün sana misafirim arkadaş,
Senden, şöyle zengin sofra isterim.
Hatırlarsın, olmuştuk biz kan kardaş,
Senden öyle zengin sofra isterim.

Gönül neler ister yemek anında,

Kırgınlık, küskünlük neymiş sil gitsin,
Kardeşin bekliyor, ziyaret eyle.
Husumet, dargınlık burada bitsin,
Akraba, hısmını ziyaret eyle.

Üç günlük dünyada küskünlük niye?

İtalya’dan falancayı alsan da,
Bizim takım, sizin takımı yener.
Beşiktaş’tan filancayı çalsan da,
Bizim takım, sizin takımı yener.

Milyonları santrafora versen de,

Niyetlendin, memlekete gitmeye,
Çoluk-çocuk yolculuğa hazır mı?
Gerek var mı, sizleri eğitmeye?
Valizlerin, yolculuğa hazır mı?

Önce, aracına bir bakım yaptır,

Birileri, her zaman işi yokuşa sürer,
Nasrettin Hoca gibi, ip üstüne un serer,
Arabulmak yerine, gerdikçe daha gerer,

Bunlara kılavuzluk yapar kara kurbağa,
Onun için, çok çabuk düşüverirler ağa.