Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Sanatçıyı arayan, Üstadı nerde bulur?
Görmesini bilmeyen, özünde perde bulur.
Kâinatta her zerre, O Usta’nın eseri,
Nefsini kör eyleyen. O’nu her yerde bulur.
*** (22 Şubat 2013)

Dünya! Heveslileri yemek ister, Sezayi!
Ahreti kazanmaksa, emek ister, Sezayi!
Batmaya meyil eden, hayatının güneşi,
Günün tükendiğini demek ister, Sezayi!
*** (01 Mart 2013)

Sevgi sihirli duygu, sevgi kapılar açar,
Aile Cennet evi, güzel kokular açar,
Ailede mutluluk sevgi ile sağlanır,
Sevgi dolu yuvada fitne barınmaz, kaçar.
*** (08 Mart 2013)

Fikir almak istedim, gittim akıl beyine,
Bana dedi, git başvur, âlimlerin reyine,
Ebedî mutluluğun iksirini istedim,
Dediler ki fanisin, Dünya senin neyine?
*** (10 Mart 2013)

Dünya ziynetlerini, aşkla yanan istemez,
Cennet nimetlerini, nefse kanan istemez,
Ebedî mutluluğun hükmünü tartışırlar,
Ruh idrak edip ister, canı-canan istemez.
*** (21 Mart 2013)

Avrupa ülkeleri çırpınırken batakta,
Dünün yenilmezleri can çekişir yatakta,
“At, sahibine göre kişner” demiş Atalar,
Güçlü olan Türkiye, her an yeni atakta.
*** (27 Mart 2013)

Yaratılan mahlûkat hayvan, bitki, saire,
Belli yaşam içinde, çizer durur daire,
Sorumluluk sahibi insandaki özellik,
Çevresindeki her şey, ilham verir Şair’e.
*** (28 Mart 2013)

Zihinleri kurcalar, suni terör gölgesi,
Doğu falanca ırkın, Batı filan bölgesi,
Terk ediyor ülkemi nihayet, kara bulut,
Açılıyor imzaya, kucaklaşma belgesi.
*** (29 Mart 2013)

Dua aranan ilaç, dua hayat direği,
Dua ile bezeli insanların yüreği,
Ufacık gülümseme sevmenin ilk adımı,
Dostlara dua etmek, dinimizin gereği.
(14 Haziran 2013)

Verilen ödevimi yaptı isem ne mutlu,
Babalık görevimi tattı isem ne mutlu,
Temelinden çatıya, öz veriyle örerek,
Tuğla’larla evimi çattı isem ne mutlu.
*** (16 Haziran 2013)