Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

İtalya’dan falancayı alsan da,
Bizim takım, sizin takımı yener.
Beşiktaş’tan filancayı çalsan da,
Bizim takım, sizin takımı yener.

Milyonları santrafora versen de,

Niyetlendin, memlekete gitmeye,
Çoluk-çocuk yolculuğa hazır mı?
Gerek var mı, sizleri eğitmeye?
Valizlerin, yolculuğa hazır mı?

Önce, aracına bir bakım yaptır,

Birileri, her zaman işi yokuşa sürer,
Nasrettin Hoca gibi, ip üstüne un serer,
Arabulmak yerine, gerdikçe daha gerer,

Bunlara kılavuzluk yapar kara kurbağa,
Onun için, çok çabuk düşüverirler ağa.

Güneşi önüne al be yiğidim,
Gölgen seni takip edecek, yürü.
Ülkemin eksiği, köklü eğitim,
Seninle problem bitecek, yürü.

Kitap ol, defter ol, ışık ol, nur ol,

Bir şekilde dünyayı teşrif eyledin ama,
Hesabı sorulacak elbet bir gün adama,
Hatayı kendinde bul başka yerde arama.

Adalet geldiğinde kimseye vermez aman,
Zamanlama yapılıp, kullanılmalı zaman.

Zulmeti boğmak için karanlığı sökerek,
Tıpkı bir güneş gibi ufuktan doğacağız.
Bu vatana zehirli kızıl tohum ekerek,
Dolaşan kızılları imanla boğacağız.

Adsız şehitler gibi vatan için vurulup,

Bir zamanlar, aradan su sızmazdı,
Ufak hatalara kimse kızmazdı,
Çıkarcılık, kitaplarda yazmazdı,

Çekilse de, dost elinden bin cefa,
Devam eder, dostluklardaki vefa.

Munis huylu bir dosttur o,
Vur eline, al ekmeği.
Yenilecek bir tosttur o,
Vur eline, al ekmeği.

Bulursun onda ışığı,

Yahya Kemal, en büyük şairlerden biridir,
Asla unutulamaz, kalbimizde diridir.
Hayat, onun indinde İstanbul’un kölesi,
Yahya, onunla yaşar, onun ile ölesi.
“Akşam” bir başka olur, onun mısralarında,
“Kanlıca” akar gider, boğazın sularında.

Yılbaşı yaklaştı, hindiler üzgün,
Godoşta kalmamış ar kardeşim, ar.
Keşler Leyla olmuş, gözleri süzgün,
Gidecek yerleri bar kardeşim, bar.

Perdeler yırtılmış, hayâ nerede?