Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Silenlere ne mutlu yüreğindeki pası.
Sevdiğine iltifat, duaların en hası.
Ayet ve Hadislerde belirtildiği gibi,
Mutlaka kabul olur, Ana-Baba duası.
*** (13 Haziran 2014)

Nefsine tabi olan kul huzurlu olamaz.
Maneviyat zayıfsa, gerçek tadı alamaz.
Yarab! Sezayi kulun el açıp Berat ister.
Hidayet eylemezsen, o doğruyu bulamaz.
*** (12 Haziran 2014)

Özlemişti dağlarda mavi, sarı navruzu,
Çiğdem çiçeklerini, kekikleri, yarpuzu,
Hiç aklına gelmezdi sisli dağın kar, buzu,

Kim derdi ki karlara al al kanlar akacak,
Karların arasından, kardelenler çıkacak.

El-göz-kulak-dilini, amellerinle bağla.
Kötü duygularını, takva oduyla dağla.
Nefsine köle olup peşinden gidiyorken,
Cennet’i umuyorsun. Ağla yüreğim, ağla!
*** (28 Şubat 2014)

Zulme uğrayanların hem dili, hem eli ol.
Hakkını almak için gerekirse, deli ol.
Uyuyanları uyar, önderi ol onların.
Adalet sergileyen merhametin seli ol.
*** (26 Eylül 2014)

HERKES MENZİLİNİ BİLİYOR

Biri daha göçtü dün aramızdan,
Sıra bize doğru geliyor gardaş.
Iğıl ığıl akar kan, yaramızdan,
Kader ince ince eliyor gardaş.

Soma'daki facia oldu Ülke yarası.
Tek amaçları vardı, o da “Ekmek parası”.
Dualar eşliğinde Allah'a sığınalım.
Ölüme mesafemiz, kaş ile göz arası.
*** (16 Mayıs 2014)

Dünyadan ahrete devam ederken akın,
Amellerini kimse görmüyor sanma sakın.
Hepsi, kayıt altına alınıyor birebir,
Seni yaratan Allah, şah damarından yakın.
*** (27 Eylül 2013)

Azmi olan, hedefe kilitlenen ok olur,
Meyve veren ağacı taşlayanlar çok olur,
Bir kişi ki, azimsiz, gayesiz olur ise,
Yaşayan bir ölüdür, silinerek yok olur.
*** (20 Eylül 2013)

İnsanoğlu çaresiz, medeniyette geri.
Cehaletin zulmeti kaplamıştı her yeri.
Ve kutlu doğum ile dünyayı aydınlattı.
Bizi şereflendirdi, İnsanlığın Rehberi.
*** (17 Nisan 2015)