Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Niyetlendin, memlekete gitmeye,
Çoluk-çocuk yolculuğa hazır mı?
Gerek var mı, sizleri eğitmeye?
Valizlerin, yolculuğa hazır mı?

Önce, aracına bir bakım yaptır,

Birileri, her zaman işi yokuşa sürer,
Nasrettin Hoca gibi, ip üstüne un serer,
Arabulmak yerine, gerdikçe daha gerer,

Bunlara kılavuzluk yapar kara kurbağa,
Onun için, çok çabuk düşüverirler ağa.

Bir zamanlar, aradan su sızmazdı,
Ufak hatalara kimse kızmazdı,
Çıkarcılık, kitaplarda yazmazdı,

Çekilse de, dost elinden bin cefa,
Devam eder, dostluklardaki vefa.

Zulmeti boğmak için karanlığı sökerek,
Tıpkı bir güneş gibi ufuktan doğacağız.
Bu vatana zehirli kızıl tohum ekerek,
Dolaşan kızılları imanla boğacağız.

Adsız şehitler gibi vatan için vurulup,

Munis huylu bir dosttur o,
Vur eline, al ekmeği.
Yenilecek bir tosttur o,
Vur eline, al ekmeği.

Bulursun onda ışığı,

Yahya Kemal, en büyük şairlerden biridir,
Asla unutulamaz, kalbimizde diridir.
Hayat, onun indinde İstanbul’un kölesi,
Yahya, onunla yaşar, onun ile ölesi.
“Akşam” bir başka olur, onun mısralarında,
“Kanlıca” akar gider, boğazın sularında.

Sorumsuz davranıp, yiyip içersin,
Kendine atlastan kaftan biçersin,
Sayılı gün biter, bir gün göçersin,

Kaybolur diyarın,
Ha bugün, ha yarın.

Sene sonu Cumartesi,
Şaşırdığım anı gördüm.
Yardım, küçük domatesi,
Can içinde canı gördüm.

Sen, tabiat diye dayat,

Bak, bizi bekliyor gemi limanda,
Yolculuk azığı aldık mı dostum?
Bakıver, eksiklik var mı imanda?
Gafletin içine daldık mı dostum?

İsterdik ki, hayat sonsuz olsaydı

Ey Yarabbi, bizim günahımız çok,
Bizi, doğru yoldan sapan eyleme.
Cürmümüz bol, heybemizde sevap yok,
Kötü nefsimize tapan eyleme.

Şahsî menfaatler dürtükler durur,