Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Ey Yarabbi, bizim günahımız çok,
Bizi, doğru yoldan sapan eyleme.
Cürmümüz bol, heybemizde sevap yok,
Kötü nefsimize tapan eyleme.

Şahsî menfaatler dürtükler durur,

Emeksiz kazanca kılıf uydurup,
“Çağdaş yaşantıya alışma” derler.
Anadan üryanmış gibi soydurup,
“Medeni ortamda çalışma” derler.

Şöyle bir gerinip puro yakarak,

Bak, bizi bekliyor gemi limanda,
Yolculuk azığı aldık mı dostum?
Bakıver, eksiklik var mı imanda?
Gafletin içine daldık mı dostum?

İsterdik ki, hayat sonsuz olsaydı

Zaman oldu, senin emrinden kaçtık,
Bizi, hakkı görenlerden et, Yarab.
Yarab, sana boyun büktük, el açtık,
Cennetine girenlerden et, Yarab.

Ecel şerbetini bir gün içeriz,

Kucağımızı açtık, yaralı insanlara.
Sabote etmek için indiler meydanlara.
Kahr-u perişan eyle, izin verme Allah’ım!
Ortamı karıştıran iç ve dış düşmanlara.
*** (10 Ekim 2014)

CUMHURİYET

Bir gün babama sordum
En büyük bayram nedir?
Babam dedi Atadan
Bizlere hediyedir.

On sekizde takımında tek lider,
Evlenmede, daha çocuktur, çocuk.
Manitayla bara, pavyona gider,
Gözümüzde daha çocuktur, çocuk.

Çok zekidir, yüksek okulda okur,

Bir gasteyi, baştan sona okurum,
Hele dinle, daha neler var bende.
Sayfalar arası mekik dokurum,
Bu da ne ki? Şahaneler var bende.

İnanmam ya, burçlara göz atarım,

Haklı sensin, doğru sensin öyle mi?
Başkasının hakkı nerde? De hele.
Adalet dağıtmak sence böyle mi?
Konu-komşu hakkı nerde? De hele.

Menfaatin olan şeye “he” dersin,

DERVİŞ NASIL OLMALI?

“Derviş’im” diyenlerin boynu Dar’da olmalı,
Niran’ın korkusuyla, ah-u zar da olmalı,
Havf-u Reca içinde bocalayıp dururken
Dili zikirle meşgul, gönlü Yar’da olmalı.