Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Zulmeti boğmak için karanlığı sökerek,
Tıpkı bir güneş gibi ufuktan doğacağız.
Bu vatana zehirli kızıl tohum ekerek,
Dolaşan kızılları imanla boğacağız.

Adsız şehitler gibi vatan için vurulup,

Munis huylu bir dosttur o,
Vur eline, al ekmeği.
Yenilecek bir tosttur o,
Vur eline, al ekmeği.

Bulursun onda ışığı,

Yahya Kemal, en büyük şairlerden biridir,
Asla unutulamaz, kalbimizde diridir.
Hayat, onun indinde İstanbul’un kölesi,
Yahya, onunla yaşar, onun ile ölesi.
“Akşam” bir başka olur, onun mısralarında,
“Kanlıca” akar gider, boğazın sularında.

Bugün sana misafirim arkadaş,
Senden, şöyle zengin sofra isterim.
Hatırlarsın, olmuştuk biz kan kardaş,
Senden öyle zengin sofra isterim.

Gönül neler ister yemek anında,

Kırgınlık, küskünlük neymiş sil gitsin,
Kardeşin bekliyor, ziyaret eyle.
Husumet, dargınlık burada bitsin,
Akraba, hısmını ziyaret eyle.

Üç günlük dünyada küskünlük niye?

İtalya’dan falancayı alsan da,
Bizim takım, sizin takımı yener.
Beşiktaş’tan filancayı çalsan da,
Bizim takım, sizin takımı yener.

Milyonları santrafora versen de,

Sorumsuz davranıp, yiyip içersin,
Kendine atlastan kaftan biçersin,
Sayılı gün biter, bir gün göçersin,

Kaybolur diyarın,
Ha bugün, ha yarın.

Sene sonu Cumartesi,
Şaşırdığım anı gördüm.
Yardım, küçük domatesi,
Can içinde canı gördüm.

Sen, tabiat diye dayat,

Bak, bizi bekliyor gemi limanda,
Yolculuk azığı aldık mı dostum?
Bakıver, eksiklik var mı imanda?
Gafletin içine daldık mı dostum?

İsterdik ki, hayat sonsuz olsaydı

Ey Yarabbi, bizim günahımız çok,
Bizi, doğru yoldan sapan eyleme.
Cürmümüz bol, heybemizde sevap yok,
Kötü nefsimize tapan eyleme.

Şahsî menfaatler dürtükler durur,