Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Bak, bizi bekliyor gemi limanda,
Yolculuk azığı aldık mı dostum?
Bakıver, eksiklik var mı imanda?
Gafletin içine daldık mı dostum?

İsterdik ki, hayat sonsuz olsaydı

Zaman oldu, senin emrinden kaçtık,
Bizi, hakkı görenlerden et, Yarab.
Yarab, sana boyun büktük, el açtık,
Cennetine girenlerden et, Yarab.

Ecel şerbetini bir gün içeriz,

Haklı sensin, doğru sensin öyle mi?
Başkasının hakkı nerde? De hele.
Adalet dağıtmak sence böyle mi?
Konu-komşu hakkı nerde? De hele.

Menfaatin olan şeye “he” dersin,

DERVİŞ NASIL OLMALI?

“Derviş’im” diyenlerin boynu Dar’da olmalı,
Niran’ın korkusuyla, ah-u zar da olmalı,
Havf-u Reca içinde bocalayıp dururken
Dili zikirle meşgul, gönlü Yar’da olmalı.

Kucağımızı açtık, yaralı insanlara.
Sabote etmek için indiler meydanlara.
Kahr-u perişan eyle, izin verme Allah’ım!
Ortamı karıştıran iç ve dış düşmanlara.
*** (10 Ekim 2014)

CUMHURİYET

Bir gün babama sordum
En büyük bayram nedir?
Babam dedi Atadan
Bizlere hediyedir.

On sekizde takımında tek lider,
Evlenmede, daha çocuktur, çocuk.
Manitayla bara, pavyona gider,
Gözümüzde daha çocuktur, çocuk.

Çok zekidir, yüksek okulda okur,

Bir gasteyi, baştan sona okurum,
Hele dinle, daha neler var bende.
Sayfalar arası mekik dokurum,
Bu da ne ki? Şahaneler var bende.

İnanmam ya, burçlara göz atarım,

Okulunu sevdirir öğretmenin ilgisi.
Yaklaşımına bağlı talebenin bilgisi.
Sevgiden uzak ise, yanlışı çok demektir
Kaleminden daha sık bitiyorsa silgisi.
*** (19 Eylül 2014)

Soruyorum, nerede ecdat mirası vefa?
Kimileri sürüyor, sayfiyelerde sefa,
Suni dünyalarında lüks içinde yaşarken
Nice gariban insan çeker binlerce cefa.
*** (02 Kasım 2012)