Sezayi Tuğla Şiirleri - Şair Sezayi Tuğla

Ey beyni kof feylesof, sahte ilmine inat,
Allah’ın varlığını haykırıyor kâinat.

Zina bir gereksinim, kumar milli kazanım,
Pembe dizi hayranı okuyanım –yazanım.

MEVLANA

“Gel” dedi, yüz kere tövbe bozsan da,
Bu kapı açıktır, kapanmaz sana.
“Gel” dedi, bıçaklı katil olsan da,
Ellerin bulaşsa kıpkızıl kana.

Verilen nimetleri israf eyle, ziyan et,
Ve deki, emanete etmiyorum hıyanet,
Maalesef, hepimiz bu hususta gafiliz,
Mazeret kabul etmez ne akıl, ne diyanet.
*** (12 Nisan 2013)

Emaneti korurken, gözünün sahibi ol,
Vaat ettiğin zaman, sözünün sahibi ol,
Hesap günü azalar şahitlik yapacaklar,
Doğruluktan ayrılma, özünün sahibi ol.
*** (19 Mayıs 2013)

Çağdaş Nef’î, herkesi hicveyleme,
Ürkütürsün, göldeki vakvakları.
Her doğruyu, uluorta söyleme,
Ürkütürsün, göldeki vakvakları.

Ne’ne gerek, elin üç beş koyunu,

Bugün sana misafirim arkadaş,
Senden, şöyle zengin sofra isterim.
Hatırlarsın, olmuştuk biz kan kardaş,
Senden öyle zengin sofra isterim.

Gönül neler ister yemek anında,

Kırgınlık, küskünlük neymiş sil gitsin,
Kardeşin bekliyor, ziyaret eyle.
Husumet, dargınlık burada bitsin,
Akraba, hısmını ziyaret eyle.

Üç günlük dünyada küskünlük niye?

İtalya’dan falancayı alsan da,
Bizim takım, sizin takımı yener.
Beşiktaş’tan filancayı çalsan da,
Bizim takım, sizin takımı yener.

Milyonları santrafora versen de,

Niyetlendin, memlekete gitmeye,
Çoluk-çocuk yolculuğa hazır mı?
Gerek var mı, sizleri eğitmeye?
Valizlerin, yolculuğa hazır mı?

Önce, aracına bir bakım yaptır,

Birileri, her zaman işi yokuşa sürer,
Nasrettin Hoca gibi, ip üstüne un serer,
Arabulmak yerine, gerdikçe daha gerer,

Bunlara kılavuzluk yapar kara kurbağa,
Onun için, çok çabuk düşüverirler ağa.