Bir yol tutturmuşlar yaşıyor herkes,
Kimi evli barklı kimisi metres.
Acabâ nerede diye bir adres,
Sorup gidecektik oysa bir kelam..
Vura vura indirdiler yarıya
Muhtaç oldum kuru soğan darıya
Benden ne kalacak bilmem geriye
Yüklendim kendimi alıp giderim.
Çulsuzun evini barkı soyarlar
Alıp giydik hep marka,
Ne ön kaldı ne arka.
Düz yolda şaşıyoruz
Etrafa sarka sarka.
Ucuzu beğenmeyiz
Dünyâdaki zevk-i sefâ
Verir başa binbir belâ
Tâkip ettim bir kaç defâ
İçten içe yanıyorsun.
Dünyâ denen kerhâneye
Alışkındım yüreğine özüne
Alışkınım acı tatlı sözüne
Gülmesende içten gelip yüzüme
Ölmeden bir defa alkışla beni..
Gitsende kalbinden beni silerek
Baharı tüketme bir yaz uğruna
Sevmeyi katletme bir naz uğruna
Türküyü ağlatma bir saz uğruna
Senden sahne ister ,alkış,sus ister.
Derviş dergâhına vardı mı gönül
Gem vuramam düşünceme duyguma
Gece gece kan doğruyor uykuma
Halel gelmez onuruma saygıma
Sen görmezsen Allâh görüyor beni.
Aklımı kurcalar durur bir husus
Gerçek dost dediğin gölge gibidir,
Eğilsen doğrulsan seni bırakmaz.
Fürû-u bedeni bilge gibidir,
İlmine tâlipsen yolda bırakmaz.
Alnımı yoklarken seccâde tâcı
Kayboldu dünyalık hevesim acı
Hâkka muhâbbette buldum ilacı
Vicdânî hesapla Allâh'a döndüm.
Zalime kudurdum mazlumla oldum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!