Sabâh-ı doğuran gecedir gece,
Gecenin sırları nicedir nice.
Ahvâl anlatmaya yeter bir hece
Hâlden anlamaya akıl gerekli.
Deli gönül bir duât et tez hele
Akılsız başıma yük oldu ayak
Bir kuru hayâle yürüttü beni
Ardını toplayan süpürge gibi
Paramparça etti sürüttü beni
Şu koca çınarın koğuklarında
Beni dinleyin dostlar
Burda pahalı postlar
Giderse otobuslar
Akkuşa gitmek gerek.
Suyundan içmek için
Dost dostluğun kıymetini bilmezse
Kara günde gözyaşını silmezse
Yükseklere çıkıp yere inmezse
Ayarı varmıdır yâranlıkların?
Geceyi karaya katan kömürü
Öyle geniş dünya, bir bana dar da
Âlem fink atıyor ben ise zorda
Oysa söylenecek çok şeyler varda,
Aklım konuş diyor, şu mantığım sus!
Günlük dönüşteyiz yönler karışır
Aklımla kalbimle oynama benim,
Her an kötü insan olabilirim.
Aklım unutmazsa affetmez kalbim,
Uktenizde kötü kalabilirim.
Yüce gönüllüyüm ayran değilim
Semâh döner kuşlar göğün katını,
Bilmiyorsan ondan öğren batını.
Bilinmeze sürükleme yatını,
Aklın fikrin nerde? indi mii perde?
Sor soruştur, belki arar bulursun,
Hani sana huzur verdim diyorsun
Bende huzur muzur yok görüyorsun
Birde durmuş geriye istiyorsun
Aklını başından alırım senin.
Rahatsızlık verdim özür bedâva
Bir yel vurur serindanda
Düşiniyurum derindan
Nedir benim çektuğum
Ha bu kızun elundan
Alaca bulacali da
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!