Vakit ne zaman ana uygundur mu dersin..?
Çığarmış toprağında renkleri tüllendiren nem kapımı rüzgarda
Vakit,
İnce meselelerin giysilerini örmeye adını bahar diye dillediği aradan
Süzülmüş bal salkımı turuncuların kucaklarında hala yaz oynaşırken vakit
Vakit hara kibrit çaldığında,
Sıra döndü... oynasana iskambilci..!
Vermiş de gayrısını rüzgar bahara aldıklarını yüksek katına götürmüş halkeyifsizliğin
Oynasana yerden başını göğe kaldıran her bir perde
Yeşil çimen, zavarlanmış arpa buğday boyunda
Birbirinden ap ayrı sazlar hayat namına tam kefil
Esmese de kefil, yağmasa da kefil
Emek…
Karsiligi paylasimla cogalan ve güzelse…
Namussuzlugun luzumu ve hic yeri yoktur sen tut…
Dibimizdeki dünya tüm soyan sömürenleriyle emeksiz zahmetsiz ziyan olurken
Taciz
Tecavüz
Ay dogunca
Yeryüzünü kaplayan kanatlarinin altindaki ormanlar ve daglar
Yorgun sessizligini koyu ve esmerlige bakip seyreden gözlerle
Kapanmis baryerlerin ugrundan saati gelip gecen trenin
Hakik boncuklarinin süsledigi gerdanina mahsusun
Bütün kalabaliklari süzüp secerek hatirlarsin bir gün belki hediyesinden
Tuttugunu koparmaya bahcebaharli yapraklar dallar
Yesermis gögermis gülümserlige büyüyüp serpilen cagla cigligi
Tüllendigi düssel bir zamana dogmanin yürüyüp giden esmeleriyle efiiil efil
Sen olsan bana sormaz
Beni kendine yakin benden beter yüklerde yorulurdun
Göcebe cirpinislarla iklimler götürüp getiren kuslar gibi kafessiz kilitsiz
Seni görmek için
Duvarlara yetişmeyen topuklarının üstüne basacak dünya
Ay hanım sana görünmek için eteklerinden tutuşup yanacak yıldızlar
Emzikten kesilmiş annesiz bir gece gibi karanlığın koynunda çırpınan ürpertilerle ıssız kimsesiz
Seni bulmak için uğur böceklerini postacı tutacak dağ bayır dönüşü yorgun sekilerde oturan leylim ley…
Kutusu açılmamış bir doğum günü gibi
Çıkmazları girdap
İşlemez sokakları dargın
Çalışmaz saatleri birbirine bozuk çalan küslerle
Göçetmiş gitmiş kesik biletler arkasından
Bir insan draması şu orta ebeliği hep ceza yüklü eza tiyatro
Tutsalar her yeri ecza dolabı yapsalar çare dediğin kendi yaralı
Kir güzelini kusanip giyinendi
Daglari mesken tutup doruklara mektupsuz selam yazip söyleyen
Bu aralar yaz oldu kondu göctü mevsim tazesi kervan devran
Dilinde ask söyedi sazetti gönülbagrinda cicek ve kus
Kilitsiz kamcisiz baglar baharlar etti eylediydi
Ismi sevdali güzel bahcelerde eylenip
Gönül açıp güne ordan burdan geçilmez yoldan aşılmaz dağdan
Yolcusu seyri seferinde yol
Sevgili derdinde itibar ısrar ve arzu
Rüzgarsa aşk kuvvetinde karayel
Karanlığın içinde saklı seslerden saçılmış dökülmüş
Sanki herkeslerden saklı gizlisini sırdaşımsın diyerek ayaza
Yagdikca yagdiysa mübarek
Meseli daglara dogru kopan gök gürültüsü yükünde serin yeller
Dalda tevekte nesi varsa yolunmus toplanmis kayit gasamedin
Son düsen yapraklarin ardindan cekilip giden daglar dereler
Kapisi pacesi araliksiz yagmurlarla gökkusagini kasim sonuna baglayip
Önce bozbulanik sonra soguklara sarilan mosmor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!