Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Beyaz kendi yerine syah olsaydı daha mı yakışırdı..
Türü densiz dangalak lakırtıda tangırı tungurtluk için
Adaletsizliği,
Soygunu,
Zulumu,
.... .. ............

Vakit ne zaman ana uygundur mu dersin..?
Çığarmış toprağında renkleri tüllendiren nem kapımı rüzgarda
Vakit,
İnce meselelerin giysilerini örmeye adını bahar diye dillediği aradan
Süzülmüş bal salkımı turuncuların kucaklarında hala yaz oynaşırken vakit
Vakit hara kibrit çaldığında,

Sıra döndü... oynasana iskambilci..!
Vermiş de gayrısını rüzgar bahara aldıklarını yüksek katına götürmüş halkeyifsizliğin
Oynasana yerden başını göğe kaldıran her bir perde
Yeşil çimen, zavarlanmış arpa buğday boyunda
Birbirinden ap ayrı sazlar hayat namına tam kefil
Esmese de kefil, yağmasa da kefil

Kir güzelini kusanip giyinendi
Daglari mesken tutup doruklara mektupsuz selam yazip söyleyen
Bu aralar yaz oldu kondu göctü mevsim tazesi kervan devran
Dilinde ask söyedi sazetti gönülbagrinda cicek ve kus
Kilitsiz kamcisiz baglar baharlar etti eylediydi
Ismi sevdali güzel bahcelerde eylenip

Gönül açıp güne ordan burdan geçilmez yoldan aşılmaz dağdan
Yolcusu seyri seferinde yol
Sevgili derdinde itibar ısrar ve arzu
Rüzgarsa aşk kuvvetinde karayel
Karanlığın içinde saklı seslerden saçılmış dökülmüş
Sanki herkeslerden saklı gizlisini sırdaşımsın diyerek ayaza

Yagdikca yagdiysa mübarek
Meseli daglara dogru kopan gök gürültüsü yükünde serin yeller
Dalda tevekte nesi varsa yolunmus toplanmis kayit gasamedin
Son düsen yapraklarin ardindan cekilip giden daglar dereler
Kapisi pacesi araliksiz yagmurlarla gökkusagini kasim sonuna baglayip
Önce bozbulanik sonra soguklara sarilan mosmor

Her yildönümü tembihli tekrara bu sene
Evvelkilerin toplam yükünü artirip cogaltan tartidan kantardan
Topuzu kaymis omurgasizligin tutundugu hayata bütün zorluklariyla
Tersten caprazdan bindirip hilesi hurdasi cok tezgahtan kaldirdigi
Insan kendini arim ilaclariyla doyuan besleyen kulucka kundagindan
Ve beton kafeslerden

Ögle sonrasi ikindi sirasi
Yazilanlardan ne kalmis diye varip gittigim merdiven yokusu
Üst kata koridorun sonundaki sessiz sedasiz yoklama defteri gibiydi
Ne ögreten ne ögrenen oturdugum sirada yigili kaldigim
Hüzün boyali simsiyah bir tahtaydi temelli hoscakal yazdigim
Karli kisayazi gününde ellerim eski tebesir tozu hatirasiyla

Fed faiz artirmis cil cil dolara
Geri dön cagrisiyla kimyong dürbün bakisindan simdilik sukut olarak
Basta katillik uzmani azgin Haspel
Ayni katilligin Pompey kolbasi söküm yerine saplandirilip civata edilerek
Dünyayi kiran kirana bir yerlere cekip cogaltiyorlar besbelli ki…
Saklamaya gerek bile görmüyorlar cellat döndükleri tur etrafin

Sıralı konaklarda sandığı çeyizsiz
O dağların seyreden bağından gözleri çiçeğe açılan güldeste
Süyemlenir de çağından, buralarda tellere dallara sarılıp sarınarak
Kalbim kıldan incedir gerdan olsun diye boybuna
Han da, can da, nasıl beni perdeleri yolunmuş sökülmüş sızılara
Zaten meskensizim zaten asırlardan öte zamansız