Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Belli belli
Komşusu da belli kalbin
Konusu da belli aşkın
Ak da belli kara da belli
Küle bulaşan bozgundan
İnsan da belli kalbinde iyi kötü nesi varsa

Hava…?
Dünkünün aynisi bildigin bugün
Hava icinde in cin her artiktan bir bulanti
Ortaligi üren haykiran haydut ve haram
Hava üfürüyor esiyor bütün sucu günahi silip süpürdügü zibilde toplayarak
Ortaliklarda yuro amerikan bop isi cakal cukal market süper

Öyle bir yere gelir varirsin ki…
Isiklar kendiliginden yanar sabah olur gecceden göcen gün
Yüzü erkenci cig damlalasriyla yunup arinip uyanan
Cicegi gülümsersin
Damlada caglarsin
Döner bir degirmen ve yürü deyince köprüsalincak

Bembeyaz
Kar dügmelerinden buz cözen hasret yangini özlem ile
Bir masal olacakti bayir yukari ortaboy bir kenti anne diye elinden tutup
Kundak cocuklugunun Ulm yakasindan nehir mavisine rüyalarini serpistiren
Köprüdeyken marti saati
Tunadayken eski zamanlarin baglayip biraktigi kayiklar

Cek be göcüm yüküm bu deli devir ask denen devrandir
Soludugu her nefeste ve her attigi adimda kor ayaz
Derede dorukta yesermis bahar solmus güzün yaz araligi kislar arefesinde
Bazan tütmüs kivilcim bazan közlenmis yanginlar harmani külperisan
Süzülmüs savrulmus nice iklimler demiyle
Cek be ömrüm her vardigim yolculuk kendikendime ziyaretler hancisi

Kapiya gelip konan bir yerden
Simsicak nefesini güzel düslerde görülüp görmeye uyanan
Bulutlarin perdelenip aralandigi her firsati kendisiyle danisip
Dindigi sagnaklara ceker cagirir sanirsin ki beni
Aklina uyacak baska delisi divanesi yokmus gibi
Kisayazinda puslu bulanik bakislarla günese yalinayan

Duvarlar canından çekilmiş nemsi soğuk yüzlü şehir
Çırası yanık kalan soluğu sönük evlerin içi in...cinsiz
İsan be...
Bu ne biçim ikramlığın depresyon bağımlısı böyle
Ölümün adresini sorar gibi dik başlı çalan saatten
Bu nasıl buğday benizli, nokta benli, kara yağızlık iş-ve

Zamanı yitirense eli kolu bağlılık
Nasıl olsa gelip oturacaktır birilerinin bıraktığı
Soğuk dağların başında ıssızlığın kanepelerine
Kolunda
Kordondan kilitli saate bile gerek yoktur ki...
İş

Pencelerin yüzlerinde uyuyakalan
Yorgun bakışlı günbatımlarının arafında
Hüznü ortaklaşa bölüşen güz dallarıyla
Salkımlar seyrelten
Sokakları sarı resmlere boyamakta açık hava atölyeleri
Ne mi yapıyorum ben burda..?

Yine de ziyareti yarenlik hatrina say
Alfabesi hecesi cagrilandan söze gelmis oturmus gönül köskünün
Nerde bir yalnizliga yol almis uzak gitmeleri varsa yaban yadirgi
Diken yaninda gül say cünkü olan biten
Esigini kapisini ask bagiyla bahcelenen köse bucaktir
Eser yagar sürer savurur bazan isiklar icinde yakut