Ay Hanim Şiiri - Seyfi Karaca

Seni görmek için
Duvarlara yetişmeyen topuklarının üstüne basacak dünya
Ay hanım sana görünmek için eteklerinden tutuşup yanacak yıldızlar
Emzikten kesilmiş annesiz bir gece gibi karanlığın koynunda çırpınan ürpertilerle ıssız kimsesiz
Seni bulmak için uğur böceklerini postacı tutacak dağ bayır dönüşü yorgun sekilerde oturan leylim ley…
Kutusu açılmamış bir doğum günü gibi
Kilidi üstünde unutulmuş kapılarda adın kızıl üzümler bağıydın diye yazacak, ekinlerin rüyasına gireceksin
Çakır dikenlerinde esecek nefesin gülistan kokacaksın okul önlüğüne aşkın işlenmiş yakasını takacaksın
Ay hanım,
Ayy hanım,
Nefesli çalgılarada başlamıştır ya temmuzun yazı şimdi mayıstan geçmiş
Temmuza gelin varmış
Dut bitmiş
Sevgiliden bi haber
Dudakların renginden kiraz kalmış sahanda güze dönmüş seni ellerinden su sızıntılarıyla gören rüya
Gün kısalırken gölgeler uzarmış
Kimi paslı orak kimi pınarsız bakraç
Seninle sonbahara pervane dönüyor sanki
selvi kavak dallarında esen yellerin
Ya bir kalem çayın şekerin olaydı
Ay hanım
Ay hanım seninle tanışmak için
Seninle bakışmak için
Seninle yaraşıp yakışmak için, kül devrinde gaz ocağında ve gül çağında fitil fitil işleyip yanmalar için
Aşk olmak için seninle ay hanım
Yazın gergefini güze işliyor söğütlük narlık narenciyelik
İlmeğine boncuk bağladığın yorgan yastığın karyola kenarlarında okul önlüklü bir avlu gibi…
Karanfil bağından çerçilenmiş kitlelerin olsaydı bari
Ay hanım
Ay hanım

Temmuz/26