Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Örtülüye dogru gök gürültülü ve saganak
Bir avuc nohut ve bir tutam hespir icin igde dallarina tutunan bahar bahceden
Pinara varinca kokusu caglalar üstüne sinmis yazi yabandir
Eken bicen biraz gökkusagi biraz avare rüzgar
Ansizin gelip gecen kuslarin hatirasinda kursak kavurgasi tiryakiden mizika
Yolboyu gittigi yerin azadyla akran olduktan sonra

Hollanda sokak catismalarini mi dediniz niye
Cünkü istisnasiz tüm dünya yalan dolan hirsiz haydut haramilere teslim
Diledigi gibi her türlü ihanet ihalelerini acilimlar adi altinda süsleyip
Soyguna sömürüye vurguna yolsuzluga talana harama vurguna
Ismi karismadik dosya birakmamis suc isleme sabikaliligini kendilerine hak gören
Her sorgulayan toplumsal direnci uyanisi akli fikri tepkiyi

Üstünde kükreyen zulüm ölüm kirbaclariyla
Elinde parlayip dönen anahtar kivrimlarini esige kapiya silkeleyip sallayip
Oracikta insanlik viranesini caprazlayarak isaret ediyordu
Levhalardaki yazilar ve plastik cerrahi renginde kurdelenmis dügümler
Ki zaman…
Agirligini birbiri ardina koyup da

Güzel ve leziz
Yaptigi lazanyadan ve kolaya kacan cikolatali hamur cöregi degildi
Bazan agladiginda bile bulut bulut islanan mavi gözleri
Her narin cicekten daha zarifce sevgili tarafima ask mektubu yazar gibiydi
Akla geldik gelmedik tüm yorgunluklara siyrilip sus pus olsa da dünya
El cekmis sessizligin dörtbiryakasindan cagirdigini ille de duyar

Sacin sacak...esen yellerde dilin dolasir . EBEM KUSAKLARI cümle rengine revan sonsuz kainatin dogdugu bir güzel yryüzü hikayesidir. Kuru üzümlerden salkim sögütlere senin ellerin tüter kokar bir tanem...Saf ve tertemiz pinarlar gibisin de, zamanin sinirsiz yolculugundan gecip giden göc, biraz yanik toprak, biraz yüregi yangin sen emsaline akranlarin fedakar cefakar gencecik gönülü INSANDIR. Dünya hayati gül yüzüne baktiginda senden gayrisi siyah tül, yoksul matem, ören viran bagbahce ve ucsuz bucaksiz bilinmezlere terki diyar zül ziyandir ki…..sihirli aynalarin karanlik yüzüdür der, aglar bir cesmi derya, akar gider bir boz bulanik irmak, tesellisi kavruk yanginlar olan yüregi buruk bulutlarda sizlayarak, mümkünü tükenen kum saatinde cöller yazilar eglesir avunur.

Seyfi

Armagan edilmis diyetini ödesir gibi degildir
Karsilikli öndüclesmenin cürüklerini alta saklayan degis tokus imecesini
Yerinden kimildamayan ne varsa duymaz bilmez görmez mercekler altinda
Süprülen zibilleri ucan hali hikayeleriyle süsleyip bezemelerin dili lisani da degildir
Veresiyesi borcuna bagimliliklarin
Haddi carki bir kere yununca

Baldiran renginde gökyüzü sert ve keskin rüzgarlara
Kollari birlestikce büyüyen iraklarla akip giden dereler yamacindan
Üstü buglanmis tepeler üstü daglar yolu ovalar ve vadiler
Pencereden sarkmis ciceklerin esip tüttügü her yeri sarapsiz sarhos eden
Yudumlayarak icer gibi tüm güzellikerden dagilip yayilan bayginlik
Icerde gözelenmis düsler saganagini mirin kirinsiz hale yola koymaya

Basladigi yerde bitmeyen seydir
Her türlü akli fikri vicdani devre disi birakarak insanliktan azip sapmalar
Yanlis yerden yoksul düsler beslenmis hayale hüsrana
Korkunun kabusun karanligi büyüttügü kundaktan hükmettigi
Kisiliginde özgüvensiz kirilmalar dolusu uyuzluk batakliklarla dop dolu olan
Dayanilmaz acilarin derinlik boyutunu ölcüp sinayip tartmak ister gibi

Damdaydilar..
Londranin bulanik serin yagmur ha geldi ha karla karisik
Polis de vardi arka dekorda
Mantar kafa sac kekil degillerdi gayri o köprünün altindan cok sular
Kafayi beat bit kokain dumanlayip tozutarak
Tibet mibet gezmis paraya para demeyen söhretliligin caket ve ayak tozuyla

Damdaydilar bir bir basamaklarini hamburg meyhanelerinden
Ficinin üstünde mum yakip kara köpüklü irlanda birasi sarabina hüp güp
Tugla binali fabrika sanayi mahleydi sonra hizla tirmanisa gecerek
Yükselen asvalt cadde otel tesis market süper gazoz ve londra
Plakta cok gün görmüs mozart bach haydin sopin betoven kokteyl karisim
Cayirdayip kuruldugu yerden eczanenin yetisemedigi yere