Çatıların kar beyazında bacalar tütmekte avare
Bulutlar kaynamakta karlı beyazlığın çatılarında hırçınavare
Hırçınavare bulutlar birbirini kovalamakta yağmurlu kentin üzerinden göçerek
Hani bir halim yaman
Bir halim duman
Adını koyamadığım ocaklar yanıyor diye hani bir halim sarpasarhoşluğun içinde
Vay...! Hanım
Ay canım vay hanım..!
İnsan insana ervah yazık iken
Mim noktalık zamanı çok cici çok hoş
Ev yaparsan tuğladan
Kız alırsan muğladan demişler demesine
Gün yorgunu sakin arada
Çökmüş kalmış bir vardiya gibi ucu arkası görünmeyen gecenin
Adresi olmayan melodiler kapısını dolanı gibi
Rüzgarın dilleri solo harmancı
Devirip döküyor ağız mızıkalarından halini mecalini rüzgar
Sanki ben değil de
Adıyla yaşayasın dileklerine aşk yolundan tutulup
Ömrü boyunca hatırlanacak zaman sonsuzluğuna bebekleşmenin sırrı kadimi
Gönülden kopan tomurcuk yongalarının
Anne çırpınışlarınca kulakları çınlasına bırakılan ninisiyle şefkatlice
Kendi hayatının kollarına atılan gültomurcukluğunun adıyla çağrılmış
Ve en güzel dillerle okunmuş adıyla yaşasına Türk olmak
Kuşların biri bir dalda
Biri diğer dalda yanıbaşında
Suyu kendilerine sazcı tutmuşlar
Biri inceden tiz ve titiz
Öteki yukardan yukardan...
Oturun...!
Dediydi zaten demeyesin sakın
Sansan ki nicede bitmez tükenmez sermaye gün ile ahir
Battı batacakken ömür dükkanı ve sefil gün
Ve üstünden günler geçip de gelmeyecek olana
bir göğe bir ırmağa bir toprağa
Ararsın bakarsın da yolcu halindir bazan yoktan çıkar gelir seferin
Sirtap oglan sümüklü kiz
Günesin yüzü belki bir yerde nurtopu ve kaysak
Fener….
Cirasini calmasini yandigi ocaklarda unutmus gibi mahsus
Yagmurlar suya inecek de sanki
Örtmelikte sanki derine tutusmus dalmis kivilcim
Ara sıra
Kim sağ kim selamet
Kim öldü kim kaldıya bakıp kaybolan güneşin parçalı bulutlu günleri gibi
Bütünleme imtihanlarına kalmaksızın
İşlenmemiş ve karşılığını görmemiş ham hayalleri param parçaların
Perde perde yükselen çığlıklarla kimi hırdan kimi hayduttan kazıkçıdan kimi yazıkçıdan
Evim bucagim diye degilsin
Tas sokaklar toprak damlar meydan cesmler vara yoga bahane
Yandikca aska gelip tutusan sobanin kol direkleri dirsek dirsege külduman
Etrafinda ölümsüz zamanlari toplayip hasretine sofra kuran kor ve közdür
Ayaz esikleri karanlik köseleri gurbet uzaklari sessiz yankilari
Meskeninden yikinmis yürümüs cira gibi seyrisuale
Zaman aşk iklimlerini yarılayınca
Uzaktan uzağa diyar olunca yar iklimleri gurbetin
Yalnızın güz resminden hatıra kalan bir yapraktır gonca gül
Değil mi ki....?
Kırık kapaklarıyla kamaşmış büyülü bir güneş kırıntısı gözardında kalan
Batar kirpikleri acıtan efkar dumanından, değil midir ki canı acıyan kendi sevgili
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!