Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Benzinlikcide
Canım işte nerde olacak
Ziraatin berisindeki bilardocunun
iki adım yakınındaki
Benzinlikcide
Doksanbeş oktanlı pompanın

Otobüsü caddeye bağlayıp
Vakti gelmişse çoktan acilin
Yıkıl karşıma boz şu vitesi, fişi tak sigortayı sök şarteli çek
Takıl radarımın kulpuna bir güzel uçurayım seni karmaşık kompozisyonundan
Kömürde yelpazesi korlanmış yangınlara tutuşan altı üstü yeldirmen
Körüklü püskürtmeli kadınlar gibi her yeri pırıl pırıl usturalanmış temizlenmiş mis kokusu

Sokaga bakan yeller yamaci
Hüzün duvakli bir tül gibi camda cercevede düsler uykusu elvan saray
Dalgin uykular arkasindan
Ve zaman aykiri dönen carklar asrasindan, suskun sessiz meydandan
Sanki ürken bir ay gibi evlerden bir eve belki kilitsiz sürgüsüz diye
Sam yellerinden bir tutam nefes kattigi ömür deminin

Süzme sizma dizin dizine
Camdan sagilma düzeni düzenekte
Bu ne acayip acayip tonoz düsük yapimli halkalar
Ölü dalgalarin sam firtinasi harabelerine büzük kumkumul
Sunaklarinda cizgili kareli natürmort deseni pükülek
Dörtkösecikte tapina tapina kendi tarafina yamulmus firkati belirsiz kacak

Camfanustan kudurup kaynayan
Bronz bir kazanimin küflenmis modeli
Kutulari icinden sihirli hünerli cüceligini gösteren derde düskün
Tasarimlanmis maketlerinde beyaza bulastikca bozuluyor sanki mavi diye bilinen
Dag zannedilen cukur…
Dere sanilan kuyu..

.....Ve şimdilerin derme çatması
Elastik –plastik dokulardan can sağıltma derdiyle yanıp tutuşarak
Çabuk alınıyorlar cam incesi kırık bedenlerinde insanlar
Çabuk dağılıp dökülüyorlar tükenmez paramparçalarda
Çünkü tamiri mümkünsüz
Yapış yapış süslenceleriyle asıl daha çok aslından bozulup

Yaşanmış ve yazılmışların daktiloya düşmüş bulanık alfabesi kağıttan dosyadan silinse bile, yabancı kanatlarda hükmü nafileden öksüz çırpınışlardır, sahnesi dağılmış mor bir kasırga ve dikenli bir çelenk gibi orda burda hayattan kopan parçalarla sergisiz salonsuz sunumlar namına insan suretinde savrulmuş serpilmiş küçük hikayeler toplamının hususu hevesi ve hissesi .

Nizah fitne fesatlık bozgun ve yıkım kaynatıp kudurtan günümüz formatlı insan tipinde, seyir his heves beklenti ve başka kafaya fit olmayan kendini aldatmaya tatmin olma ihtiyacını doyurma muhtaçlık merakının alt seviyesine inen bulaşan her kimse, bütün sağlıklı duyarlı damarlarını öldürdüğü sebebiyle geriye boşlukta ve açıkta kalan hastalıklı urlu iltihaplı kör bozuk kirli zehirli gerici cahil ilkel kapalı karamlık sorunlu düşüncesiz gelişmemiş içgüdüsel refleksli ve her kişiliksiz meziyetsizlikten mikrop taşıyan düşük ayarlı ve aşağılık tıkanıklıktan konuşur davranır.

Sadistliğin ve sapkınlığın adı adresi zaten orasıdır, bir iken iki üç beş on derken bir noktadan sonra kendine dahi sözü iradesi geçmeyip hiç bir müdahale kontrol ihtiyat dinlemeksizin bağımlılığının esiri olarak her türlü azgınlığa yol ve meydan vermesi insanın.

Yaşın geldiğinde
Sende anlayacaksın
Sülünleşen çiceğinki gibi,
Dalları kıran ve
Alaysı
Gerisi Yalanlardanda Sahte sende anlayacaksın

Döndük dolaştık ve geldiiiik
Aydan vaydan, yeşilden aldan delalli
Öte geri saatler sarkacı sallanan beşikte
Kendi dallarına kurulu omzun
Dünya dolusu yalan gurbet şehrinde
Bizi gezdiren toprağın dilinden harman döndük

Zührecigim aya simokin giydirme gerek yok..
Su ciplak cakil ciplak mehtap ciplak
Vakit zifir bucuga kic atan yelkovan
Zührecigim zührecigim
Likenli deniz cekirgeli cayir ot cöp kopuk kayis kiranda
Bu yükü cekmez gün hala gece kadar siyah