Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Gelistirip büyütemedigi kendine yetisip olgunlasmis ilgi bilgi algi yetki görgü akil fikir düsünce ve iliski yetersizliginde ezilir büzülür bozulur ve tanimlayip tamamlayan tüm degerler birikiminden darmadagin bozguna ugrar insan…
Ihtiyat koyup karsiligina bedel koyan emeklere hayatini yormadigi sürece de bozguna ugradigi darmadaginikliktan kolay kolay islah olup kurtulmasi hic mümkün olmayacagi gibi, hantallastikca yerinden kimildamayan cöküntü cürüyüsünün kaybolup gittigi yere saplanmis soyut sahte silik ve sicilsiz heykelciligini kendi namina diriltip yasatmaya kalkisan etkisip tepkisiz dilsiz duragan fiyakasi kiyak ölüm abideligine dönüsür.
Bu yüzdendir ki böylesi hayatini terkedip kainatta kaydi bulunmayan basibozuklugun tasinacak herhangi dipsiz bucaksizligini aranarak kendini kabulde zorlanan ve vardigi hicbir toplumsal iliskide kendini asla huzurda bulamayisinin öldürüp mahveden viran mahrumiyetine bogup bunaltan cinnet cenderesine kendini esir ve mahkum etmeden evvel, kisiligine baskin gelen hir gür hirs kin nefret garez kogu haram soygun yagma caelme fesat zehirlenmelerinden hayatini arindirip kurtarmali ki, en basta kendini hiclikle ölcüp kimsesizlikle tartip sinayarak, sonra tüm etrafini cöllestirip coraklastiran carkit cevrimin kisiligini kurup yönetmeye abluka altina alanBASBELASI ve hastalikli kusatilmisligini üstünden atip yükünü hafifletebilsin.
Kisinin özenle gözlemleyip titizlikle yönetmesi gereken sorumlulugu iradesi ve itibari dahilindeki hayatini kendine bu hassasiyet dengesiyle kuramamasi halinde, hic sonu gelmeyen gelismemis kisilik bozuklugunu ilgilenip iliski kurdukca daha derin arizali boyutlarda bozulup berbat olacak olan TOPLUMSAL cöplügün tasimasi zor, devami kurak ve katlanmasi güc karmakarisikligina örülüp tamir olmasi mümkünsüz yikim cukurlari yigar ve yerlesir…
Hep huzursuzluk gecimsizlik dirliksizlik dengesizlik tutarsizliklara kilitlenen hazirkalip pürtetikcilikle, kavgasi nizahi ruhunda ve bedeninde beslenmis bilenmis bollukla hazir, bütün degerini GEGERSIZLIK –DÜZENSiZLIK veri tabanindan ölcütlesip cogalan paramparcaliliga haddinden hukukundan cok paylasarak…
Hic sonu gelmeyen bosanmalar kopmalar ve basibozukluklar kilavuzlugunu rehber bilen, tecavüzcüsünü kurtarici kimligiyle kendi yerine dikip soruttugu basibozuklugu adeta tapinir secdelenircesine kisiligini kazanamadan toplumsal calkantilarin kinini nefretini ölümünü definini gdalanip zehirlenen soyut mevcutluluk, önüne ugruna ölüp sayesine giyabina dirilmeyi kendine cözülmesiz kördügümlerle baglar ve hayatinin en bagimli doyum maddesi olarak her ögün tikanikligiyla avunup devrilir uyusur.

Haritasi vardiysa
Deli divaneydi sevgi sayginin adresi
Cirpinan yürekte atesin sargin yanginlarina kor körük
Cesareti vardiysa ancak kitabi kalemi vardi kanun nizamin
Ve ancak kitabi kalemi vardi yazacak diyecek derdi davasi duygusu düsüncesi olanlara
Derdi merami vardiysa ancak siir siirdi, degilse avanak aglatan sefil yoksul zikkimzemberek

Güzel günler
Gelir gelir geçerler bulutla,
Yağmurla,
Yahutsa karkışla boranla
Nasıl olsa sen sana kalacaksın iyisi mi hazırol
Gerek kara gecelere,

Neticede sonucta iyiyiz….
Hosuz…
Hosnutuz…
Iyi misin iyilerden yigma yuvarlama degil
Inanasin ki degil…
Degil diyorsam degil…

Sevda konağında üç beş gün derken
Seni haraba çalan tellerin diline öksüz düştüğüm
Sesin bir gamlı
Fısıltıların deli poyrazları bastıran tellale
Yar misin,
Sevgili mi,

Hayatın dağı deresi olduğu ıspatla
Gözünün uğrunda duruyordu üstünde yaşadığı
Ve küçük yalpalanmaları vardı hayatın
Sırtı kendini taşıyabilecek insanların ancak
Şiddetine ve sarsıntısına dayanabileceği
Dümdüz ve sövüşkün ölüşmek değildi

Öperken
Sorulmaz ki dokunduğu yerde iz bırakan sarılmalarla yaralı
Severken ha gitmişsin
Ha gelmişsin öperek çiçeği burnunda ne bahar bir sözü
Sevmekten deriiin bir sus
Okurken yürekten ne titrerse ahvali insan sıcaklığının hece hece

Gitmekle maksat gelinen yer gibi
Gelmekle gidilenin dünya varini hasrete sarip tasidigi
Sarpa asamalar yüksek merhaeler sivri cukurlar keskin kivrimlar
Ertelenmis doruklar yatay zirveler kisir kurak döngüler…
Yapmacik calim polümleriyle kendi kivrimlarinda koparip sürüklenirken
Onmus kanmis sendemin

El kadar huzur avuc ici kadar dünya
Yagacaksa ask olsun
Sergisini sunacaksa Pazar yeri tüm güzellikten rengini alan panayir
Müsterisiyim
Müptelasiyim
Nideyim neydeyim nasil gideyim nerden edeyim bile demem hic..

Hepsine hepsi..
En dokunakli yeriyi göcüp gidislerin
Üzengisi eyerde asili zaman taydan tay zamandan
Gayri dikis tutmaz bu yarada bunca agri sizilar diyerek
Gurbette koyarak yurdu silayi
Sirta sarip dünü yarini