Heryabani,
Eğer insanlık dışında nen var diye
Camlıklardan moramor gün şafaklayıp
Yanlış pencereler çerçevesinde beni sorarsan
Hiç sorma...! Ettiğin ahmetin kendine kalsın
Hiç yorulma mıknatıs menzilli demir dallarda kendini
Güzel günler
Gelir gelir geçerler bulutla,
Yağmurla,
Yahutsa karkışla boranla
Nasıl olsa sen sana kalacaksın iyisi mi hazırol
Gerek kara gecelere,
Neticede sonucta iyiyiz….
Hosuz…
Hosnutuz…
Iyi misin iyilerden yigma yuvarlama degil
Inanasin ki degil…
Degil diyorsam degil…
Sevda konağında üç beş gün derken
Seni haraba çalan tellerin diline öksüz düştüğüm
Sesin bir gamlı
Fısıltıların deli poyrazları bastıran tellale
Yar misin,
Sevgili mi,
Hayatın dağı deresi olduğu ıspatla
Gözünün uğrunda duruyordu üstünde yaşadığı
Ve küçük yalpalanmaları vardı hayatın
Sırtı kendini taşıyabilecek insanların ancak
Şiddetine ve sarsıntısına dayanabileceği
Dümdüz ve sövüşkün ölüşmek değildi
Öperken
Sorulmaz ki dokunduğu yerde iz bırakan sarılmalarla yaralı
Severken ha gitmişsin
Ha gelmişsin öperek çiçeği burnunda ne bahar bir sözü
Sevmekten deriiin bir sus
Okurken yürekten ne titrerse ahvali insan sıcaklığının hece hece
Türkiye Cumhuriyetiyle hesaplastik bop yikim ortakligini görmezden gelip
Duymaz görmez anlamaz bilmezden gelip pawelgül gibi
Kalp kalbe ve kafa kafaya ayni niyet ayak oyunlarinin iki sayfa dokuz maddesini
Atatürkü
Türklügü
Bir ve bütün Türkiye`yi yerinden yurdundan ormansiz köysüz kasabasiz
Altın gümüşlüler yumurtlattıracağım diye
İnadına inadına istanbullara karşı işkıvıran
İstanbulcu işpoştacı
Ne içmişse içmiş zom zum
Zemzem zam zurra
Herşeyi çatal çarpık görenden birbirine karıştırmış
Birgün
Ela gözlerine küskün kırcılar yağarsa
Semtinde pusulası şaşkın rüzgarların birgün
Senin ahına aman vermediği
Birgün bahçendeki bütün sevdiğin ağaçlar
Güneşin gölgeliklerine el çekip esastan
Çıkımsız bir yokuş sırtından
Diplerine yapraklarını döküp bırakan bir göçün hikayesinde hazan
Bilmem ki...
Neresindeydin sen bu eli ayağına dolaşan güzünce vaktin
Hangi hüzüncesiydin uçakları uçarken yarının demir kuşlarının
Bilmem ki martinli mavzerli ölüm kusarken gökyüzünden yeryüzüne insan çirkinliği
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!