Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Mart olmus bile yoksul takvimde
Nazli örgüler dokuyup isleyen selam sabaha
Yasayanin kendinden bildigi her devir ayri bir bölüm
Cekmecenin icindeki sessizligin kulpundan kenarindan tutarak
Ölmüs de aglayani yok gibi benzi ayaz suskunlugu kül
Izbelerde kuytularda varilan her yer

al bak..!
yine uyandık tersinden -düzünden kalkan dünyanın beşiginde
hipodrumlardaki
yarış arabalari gibi
bir sofralık tuza, kesme şekere, yarım somuna
Çünki ecel döşeğindeki ürpertilerden bir kez daha kurtulmus olmanın zaferiyle

Kara agaclar kuru dallariyla egip büken rüzgara
Bir baska silip süpürüyor bugün cadde sokaklari
Sefil efil poyraz zemheri
Yillarin gecmisten birikip gelen zaman kirintilarinin
Hangarlarin ve fabrikalarin icinde boguldugu mor kavsaginda toplayarak
Bütün yanlis anlasilmalara bile bile yol ve meydan veren

Camlarin disi ici kilitte kütüklüge takili anahtar
Tuhaf ve bir o kadar tanidikligin kopardigi gürültüleri cinlayip susan
Aralarda kalmis küflü boslugun birbirinden ayirlan dünya ötesi uzaklarina
Catisan veya cakisan püf noktacigi bazan sabit bazan seyyar
Birbirine karismis ne varsa kirden pasaktan nizaha talip
Oldu ki,

Ölürken elveda
Ayrilirken tesekkür ederek dünya hali vaktidir
Firsat olur veya olmaz istasyon liman sokak kiyi bucak yahut esik
Sisler ortasinda dumanlar arasinda bitkin yorgun
Dünyanin tadini renklerin cümbüsünü
Bulanik bakislarla büküs dönüs halsizlikten hüzün yontan

Musadan isaya ve sonraya
Sümerleri asurlular
Asurlulari babilliler
Babillileri ARiANLILAR , bir baska deyimle persler…
Akadlarin elamlarin ve daha pek cok öteki digerlerinin
Baskin topluluklari arasinda kendilerini kutsal seckinler bilip gören

Kozasını kıran yumaklardan allı ipekli
Elleri ayakları birbirine dolaşan sarmaşık tutkusuyduysa serenad
Ay doğmuştur saza
Suya hayali düşmüştür uzakları çağlayıp gelen coşkunun
Bir perde de ille ben tutacağım deliliğiyle kuş tüyü
Kelebek kanatlısı iklimden

Sessizligin kirbacladigi karli daglar yerinden yikinmeye
Posta kosan atsiz eyersiz rüzgarlar ugrelenip gezen karboran tipisi
Iliklerine kadar titreyip ezilmis bir sabrin bahar gören cicek yüzüyle
Gül ektigi yerden diken bagban
Yesil yapraklarla sari ayvalara tomurcuk tüllere
Islik caldigi dereleri nergis navruz cobani olup güden cesmelerle

Bahardan yazdan sökülmüs solmus takvimler koparip
Karli kislara dogru sokaklar caddeler
Dal dal
Sicim sicim
En düsük muhtaclik seviyesinde en yüksek cazibeyi tutturmak gayesiyle
Sarkip sallanarak damdan duvardan

Köprü kaldirim
Korku beldelerinde girdap dolanarak
Sevgi sofralarindan yüz cevirip yaka silkeleyenlerindir
Ve asktan ocaklar söndürüp toprak tasiyarak verimli bereketli hayattan
Sonunu cöllere baglayan hozan noktayi gecmisle gelecek araligi kadar
Suyu kurak nehirdir