Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Su tökdürər közlərimə.
Sis çökdürər sözlərimə,
Yol çəkdirər gözlərimə,
Xəyallara daldırar.

Qocalığı dada düşsə,

Bu yolları heç yordun
Dost-tanışdan bir sordun .
Bir də göz açıb gördün ,
Sevdalın da qocaldı.

Təbriklər oxşadı şair könlümü,
Naxışlar bəzədi könül mülkümü.
Yatırda bilmədim təlatümümü,
Göylərə ucaldım, ucaldım Ana.

Illər yenə çəkir sual-sorğuya,

UCALIQDAN ENƏRSƏNMİ

Dodağında kəlmə gedən.
Köksüm altın dəlmə, gedən.
Sən ey yolu ölmə gedən,
Üzü bəri dönərsənmi.

Ürəyim qəmdən su içər,
Fələk məni qurban seçər.
Deyirlər pis gün tez keçər,
Çətin günlər ötüşmədi.

Külək tək əsdin,ayrılıq.

Təkcə məni qaraladı,
Qəlbi iki yaraladı.
Vuran yerdən yaraladı,
Uçan güllə.

Uca göydən enməz ki heç,

Sil sükutun səsini,
Silə bilsən nə deyim.
Seyr et şah pərdəsini,

Aciz qalmaz kəlmələrim,
Yoxdur qaçaq gəlmələrim.
Düyün düşüb ilmələrim,
Igidsənsə aç görüm.

Tünd rəng varmı, de, qaradan,

Sağa boylanmıram, sol da görünmür,
Nə çinar, nə vələs, kol da görünmür.
Getdiyin o uzaq yol da görünmür,
Mənim taleyimin uc pilləsindən.

Fələk taleyimi oynuna salıb,
Qüssənin qoynunda xəyala dalıb.
Səni sevdiyimi boynuma alıb,
Sirrimi astaca pıçıldaram mən.